Το Νοέμβριο του 2014 οι δανειστές συμφώνησαν ότι η Ελλάδα μπορούσε να βγει από το Μνημόνιο ένα χρόνο και πλέον νωρίτερα απ’ ό,τι προέβλεπε το (τότε) Μνημόνιο, ενώ το χρέος της θεωρείτο τότε (ακόμα και από το ΔΝΤ) απολύτως «βιώσιμο» και θα της έδιναν για ένα χρόνο μια «πιστοληπτική γραμμή στήριξης», για να μπορεί να δανείζεται άνετα από τις αγορές, χωρίς να ανησυχεί από εξωγενείς «διαταραχές».
Το «στοίχημα του Σαμαρά-Βενιζέλου», έμοιαζε να έχει κερδηθεί: Η Ελλάδα έβγαινε από την δική της κρίση (και από το «στόχαστρο» των εταίρων της), πριν προλάβει να συμβεί κάποια «στραβή», κάτι αληθινά «έκρυθμο» στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Κι ύστερα ήλθε ο Τσίπρας και τα γύρισε όλα… «τούμπα»!
Ενώ ο Σαμαράς μας έβγαζε από την κρίση κι από τα Μνημόνια και μας έβαζε στην ανάπτυξη, ήλθε ο Τσίπρας και έκανε το… ανάποδο: Μας ξανάφερε στην κρίση, μας επανέφερε την ύφεση, λόγω των χειρισμών του το χρέος μας κατέστη ΜΗ βιώσιμο (κατά ομολογία του ΔΝΤ πλέον), οπότε ξεχάστε την έξοδο στις αγορές: Μας ξανάβαλε στα Μνημόνια! Εκεί που βγαίναμε από το «νοσοκομείο», μας ξανάβαλε στην… «εντατική»!
Και σαν να μην έφτανε αυτό, χωρίς καμμία προηγούμενη συνεννόηση με τους Ευρωπαίους, άνοιξε τα σύνορα (που είχε καταφέρει και τα έλεγχε ο Σαμαράς πριν), έφερε ένα «τσουνάμι» 1+ εκατομμυρίου προσφύγων από Συρία, μας έκλεισαν τα βόρεια σύνορα οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι εταίροι (αρκετά αποτελεσματικά), αναγκάστηκε να έλθει το ΝΑΤΟ να φυλάει τα ανατολικά μας σύνορά (διόλου αποτελεσματικά) και το πιο σημαντικό: Η αθρόα εισροή μεταναστών-προσφύγων μέσω Ελλάδος, προκάλεσε μια σειρά από αντιδράσεις σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.
Το προσφυγικό-μεταναστευτικό έγινε η «θρυαλλίδα» για αντί-ευρωπαϊκή στροφή ευρύτατων στρωμάτων στις Ευρωπαϊκές κοινωνίες.
Τα πολύνεκρα χτυπήματα των τζιχαντιστών στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες, (που τα «φόρτωσαν» κι αυτά στην Ελλάδα - εντελώς άδικα, αλλά όχι χωρίς καμιά ευθύνη από την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου), οδήγησαν σε κύμα αμφισβήτησης του Ευρωπαϊκού «πρότζεκτ» σε όλες τις χώρες μέσα σε λίγους μόλις μήνες.
Στις συνθήκες αυτές, το δημοψήφισμα της Βρετανίας που ως πριν λίγες εβδομάδες θεωρείτο ότι θα κερδηθεί άνετα από τους οπαδούς της «παραμονής» - με διαφορά 7 ως 10 μονάδων - γύρισε ανάποδα και πέρασε το Brexit!
Και όλοι πια αποδίδουν το αποτέλεσμα σε πολλά βαθύτερα αίτια, αλλά και σε μια βασική αφορμή: Τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν μέσα στην ίδια την Βρετανία, μία από τις πρώτες και πιο «πολυπολιτισμικές» κοινωνίες της Ευρώπη, λόγω του μεταναστευτικού. Το οποίο το χρεώνουν (καλώς ή κακώς) στους Έλληνες!
Έγινε λοιπόν, αυτό που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε αποφύγει και είχε αποτρέψει:
Ξέσπασε η μεγάλη Ευρωπαϊκή κρίση, με την Ελλάδα να βρίσκεται στην «εντατική», απόλυτα εξαρτημένη από μιαν Ευρώπη που άλλες προτεραιότητες έχει πια, ενώ πολλοί φορτώνουν στην Ελλάδα την «υπαιτιότητα» της κρίσης.
Ό,τι χειρότερο μπορούσε να μας συμβεί, αυτή τη στιγμή… Και τώρα… γαία πυρί μιχθείτω στην Ευρώπη!
Δεν είναι απλά ότι τα χρηματιστήρια πέφτουν παντού στον κόσμο…Αυτό πια είναι το λιγότερο…
- Είναι που η Σκωτία και η Βόρειος Ιρλανδία θέλουν να αποσχιστούν πια από την Βρετανία και να παραμείνουν μέρος της Ευρώπης.
- Και ταυτόχρονα πληθαίνουν οι φωνές για αντίστοιχα δημοψηφίσματα στην Ολλανδία και στην Γαλλία και αλλού, από ακροδεξιά κινήματα που θέλουν να φύγουν οι χώρες τους από την Ευρώπη, ακολουθώντας το παράδειγμα της Βρετανίας.
- Και στην Ισπανία, οι Καταλανοί που θέλουν κι εκείνοι να αποσχιστούν από τη Μαδρίτη, παίρνουν τα πάνω τους: Αν δεχθείτε στην Ευρώπη τους Σκωτσέζους που θέλουν να φύγουν από τη Βρετανία οφείλεται να δεχθείτε κι εμάς, όταν θα αποσχιστούμε από την Ισπανία…
- Και στην Γαλλία ανεβαίνει η ακροδεξιά Λεπέν, ενώ στην Ιταλία ανεβαίνει ο λαϊκιστής Πέπε Γκρίλο...
- Και οι Πολωνοί τρέχουν κι εκείνοι να τα βρουν με τις άλλες «κεντροευρωπαϊκές» χώρες του Βιζεγκραντ, που έχουν ως τώρα κρατήσει έντονα ανθελληνική στάση σε όλα τα ζητήματα.
- Και στην ίδια τη Γερμανία υπό την πίεση και του ακροδεξιού AfD, το κυβερνών Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα κάνει όλο και πιο φανερή την στροφή του στα δεξιότερα.
- Ενώ το περιβόητο «σχέδιο Σόϊμπλε» για ένα στενότερο και πιο συμπαγές ευρώ (χωρίς Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία και Πορτογαλία εννοείται) και για μικρότερη αλλά πιο ενιαία «Ένωση μέσα στην Ένωση», έχει πια μιαν αναπάντεχη και μοναδική ευκαιρία να γίνει πραγματικότητα!
Δηλαδή, συμβαίνουν όσα αποτελούσαν εδώ και καιρό τους χειρότερους εφιάλτες μας.
- Ο Τσίπρας δεν κατάφερε πολλά πράγματα. Κατάφερε όμως να στρέψει την Ευρώπη όχι στα αριστερά, αλλά στα «δεξιά»!
- Κατάφερε, όχι να επιβάλει την «αλληλεγγύη» στην Ευρώπη, αλλά το ανάποδο: Να προκαλέσει διαλυτικές και αποσχιστικές τάσεις παντού στην Ευρώπη!
- Κατάφερε, όχι να φέρει την Ελλάδα «στο επίκεντρο», αλλά να οδηγήσει την Ελλάδα στο περιθώριο και το ανάθεμα.
Και περιμένει τώρα, πως μέσα στα νέα εφιαλτικά προβλήματα που δημιουργήθηκαν και μέσα στους νέους πολύ δυσμενείς συσχετισμούς που προέκυψαν θα πάρει… «κούρεμα» του Ελληνικού χρέους από τα Ευρωπαϊκά κοινοβούλια.
Τώρα «μνημονεύουν» τον Τσίπρα μόνο με δηλητηριώδη ειρωνεία στην Ευρώπη. Όπως ανέφεραν κάποιοι: - Ας πάει να ρωτήσει ο δόλιος ο Κάμερον τον Τσίπρα, πώς ένα ΌΧΙ σε δημοψήφισμα μπορεί να μετατραπεί σε… ΝΑΙ! Αλλά η Βρετανία είναι σοβαρή δημοκρατία, συμπληρώνουν.
Τώρα αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε όλοι μας, ακόμα και πολλοί από όσους ψήφισαν Τσίπρα πέρσι, την τεράστια ζημιά που έκανε στην Ελλάδα τους τελευταίους 16 μήνες.
Ποτέ άλλοτε, εκλεγμένος ηγέτης δεν κατάφερε να κάνει τόσο τεράστια ζημιά στη χώρα του μέσα σε τόσο λίγο χρόνο. Μοιραίος άνθρωπος, πραγματικά. Τώρα...
