Αν είχαμε μια Μέρκελ

09/10/2012

• Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
• Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς

Photo: Πρωθυπουργός της Ελλάδας@Flickr

1 εικόνα

της Νίνας-Μαρίας Πασχαλίδου

Ετικέτες: Άνκελα Μέρκελ

Αντί να χτυπιόμαστε σήμερα θα έπρεπε να ευχόμαστε μια Μέρκελ για πρωθυπουργό. Έστω, για κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο. Αν είχαμε μια Άγκελα, η χώρα μας δεν θα είχε φτάσει ποτέ στην σημερινή κατάντια. Όχι δεν είμαι Γερμανόφιλη. Ούτε υποστηρίζω τα μέτρα λιτότητας. Και ούτε αντίκειμαι στο δικαίωμα των Ελλήνων πολιτών να διαμαρτυρηθούν για την αυταρχική νέα ευρωπαϊκή πολιτική. Αλλά θωρώ ότι είναι απόλυτα γέλιο και άθλιο να κατηγορούμε την Μέρκελ για τα δικά μας κακά χάλια. Όπως επίσης είναι γελοίο να απαγορεύεται η δημόσια υπαίθρια συνάθροιση (ή πορεία) πολιτών στο κέντρο για λόγους δημόσιας ασφάλειας και μη διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής της πρωτεύουσας. Από φόβο για βίαια επεισόδια, λες και έχουμε δικτατορία.

Θα βγάλουμε λοιπόν τα απωθημένα μας στην Μέρκελ; Θα ανατρέξουμε στο παρελθόν και θα ξυπνήσουμε μνήμες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πόλεμου. Ναι, θα πούμε με ένα στόμα όλοι οι Έλληνες, οι ναζί φταίνε για όλα. Και για τις μίζες! Θα μου πείτε ότι η Γερμανία φταίει και για αυτές, ότι εκείνοι μας τις έδωσαν κ.λπ. Καλό το ποίημα. Και εμείς με το μαχαίρι στον λαιμό τα πήραμε. Και φυσικά ήρθε η ώρα να ζητήσουμε αποζημιώσεις για τα Καλάβρυτα. Ειλικρινά, πιστεύω ότι και όλο το χρέος να σβήναμε, και όλες τις αποζημιώσεις να λαμβάναμε, σε έναν χρόνο θα είχαμε και πάλι το ίδιο χρέος. Θα ήμασταν και πάλι βυθισμένοι μέσα στον βόθρο. Μέσα σε ένα χρόνο κάνεις δεν θα θυμότανε καν ότι υπήρχε κρίση. Θα ξοδεύαμε ανελέητα. Θα τρώγαμε και πάλι ανελέητα. Όλα θα ξανάρχιζαν από την αρχή. Και οι πολιτικοί θα ήταν οι ίδιοι με άλλο κοστούμι. Για αυτό, εγώ προσωπικά, θα ήθελα μια Μέρκελ.

Θα ήθελα να διδαχτούμε  κάτι από το αμετάπειστο του χαρακτήρα της, κάτι ελάχιστο, αν όχι για να το εφαρμόσουμε στα οικονομικά θέματα,  σίγουρα όμως για να το μεταλαμπαδεύσουμε στο ηθικά οφειλόμενο. Της ψυχής μας. Αντί να την κατηγορούμε για όλα τα κακά που μας συμβαίνουν. Αντί να απειλούμε με «πόλεμο», αντί να εκδίδουμε εξώφυλλα με τίτλο «Χάιλ Μέρκελ». Μα τούτο, θαρρώ, θέλει παιδεία, φαντασία και  αγάπη για τη σιωπή, που μας λείπουν. Αν είχαμε μια Μέρκελ, ίσως να ήμασταν λιγάκι σαν την Γερμανία. Και εγώ, αυτές τις μέρες, θα προτιμούσα να είμαι Γερμανίδα. Να έχω τη δουλειά μου και τον μισθό μου, να πηγαίνουν τα παιδιά μου σε σωστά σχολεία, να έχουν ένα μέλλον μπροστά τους. Θα ήθελα να πάψω να πληρώνω τα σπασμένα άλλων. Να έρχονται τα λεωφορεία στην ώρα τους, να καθαρίζουν οι Δήμοι τους δρόμους, να έχω πολιτικούς με αξιοπρέπεια, να έχει η γιαγιά μου ασφάλιση υγείας και μια καλή σύνταξη. Να συναναστρέφομαι ευγενικούς πολίτες. Να μην βλέπω ναρκομανείς να σέρνονται στην οδό Πανεπιστημίου, σημαίες να καίγονται στη Βουλή των Ελλήνων, να μην κλαίω κάθε φορά που μια χούφτα αναρχικοί πυρπολούν τα κτίρια του κέντρου. Να μην ακούω για λίστες που δεν είδε ποτέ κάνεις. Να μην παρακολουθώ να εκτυλίσσονται μπροστά μου παραμύθια της Χαλιμάς με καταδίκες και φυλακίσεις για το φαίνεσθαι. Να μην αποβλακώνομαι με ειδήσεις της απάτης και  τούρκικα σίριαλ. Και βασικότερα θα ήθελα να μην με κατηγορούν ως κλέφτη, ως απατεώνα, ως μαύρο πρόβατο.

Να μπορούσα να τα είχα όλα αυτά κι ας με λέγανε σκληρή και ψυχρή. Να είχα μια Μέρκελ... τώρα, καθώς βουλήθηκαν οι Μοίρες τούτο τον ξεπεσμό.

Φρόνιμη..

Τον θέλει τόσο πολύ, αλλά δεν του το λέει..
Της λείπει τόσο πολύ, αλλά δεν του το λέει..
Θέλει να ζήσει μαζί του τόσο πολύ, μα δεν το λέει..
Τον αγαπά τόσο πολύ, αλλά δεν το λέει..
Πουθενά.
Σε κανέναν.

Πόσο πολύ προσέχει..!

Ψαρακι στον ωκεανο

Περιστασιακα ριχνεις και κανενα μπινελικι. Γενικα εισαι ηρεμος ανθρωπος. Προσπαθεις να εισαι. Θαυμαζεις αυτους που ειναι και θελεις και εσυ να εισαι ετσι. Εισαι ας πουμε στη δουλεια και καποιος προ'ι'σταμενος σε τσαντιζει. Του ριχνεις (απο μεσα σου βεβαιως)μπινελικι αστραπιαια. Υστερα μετανιωνεις. Δεν ημουν εγω λες αυτος. "Εγω δεν θελω να μαι ετσι". Οι συναδελφοι σου θα ηθελες να μη σε ειχαν δει ποτε ετσι. Θα ηθελες να λενε ολοι "τι ανθρωπος που εισαι.." . Θα ηθελες να σε αποκαλουν "ο καλος ο ανθρωπος". Θα ηθελες...

Διαβαζεις που και που, μιλας λιγο, ακους περισσοτερο. Συμπονας τους αδυναμους και καμμια φορα κανεις και καμμια αγαθοεργια. Εισαι -σκεφτεσαι- ενα ψαρακι στον ωκεανο.
Περιστασιακα μαλωνεις το σκυλο σου και μετα το μετανοιωνεις. Κι οταν μαλωνεις τα παιδια σου το ιδιο. Το ιδιο και με τη γυναικα σου και με τους δικους σου. Συχνα πυκνα βλεπεις μια ταινια συγκινητικη και βουρκωνεις. Ακους ενα τραγουδι "θερμο" τα ιδια. Τα ιδια και περισσοτερα παθαινεις σαν παρακολουθησεις μια ιστορια για τα παιδια του τριτου κοσμου. Και για το περιβαλλον περιστασιακα ανησυχεις αλλα και για τους μεταναστες.
Περνιεσαι "αριστερος" και το επιδιωκεις. Αναθεματιζεις το συστημα και τους Καρατζαφερηδες. Εξ αναγκης ψηφιζεις Συριζα η Πασοκ μα περιστασιακα σκεφτεσαι με συμπαθεια -ανομολογητη καμμια φορα- τους αναρχικους οπως παλια τη 17Ν.
Στο κρεββατι τη θελεις τη γυναικα σουπερ ζωηρη, και ωρες ωρες κανας μπαφος δε θα σε χαλαγε ειν η αληθεια. Τα παιδια τα βαφτισες στην Παναγιτσα που ηταν γραφικα κι εγιναν χαρουμενοι οι παπουδες. Θεωρεις μαστιγα τα ναρκωτικα, το ρατσισμο και τους παπαδες. Πραγματα με τα οποια δεν ειχες ποτες σου καμμια σχεση.
Θαυμαζεις τα ομορφα ηλιοβασιλεματα και ψαχνεις την ομορφια εκει που σ εμαθαν πως κρυβεται, στα απλα. Σε μια ταπεινη παπαρουνιτσα, στο βουητο μιας μελισσας.
Δεν τα φοβασαι τα τσιμπηματα, δεν τ αποφευγεις. Κοιτας τα αστερια τη νυχτα και τα μετρας. Ετσι ωστε να μην τα καταφερεις. Περιστασιακα χρειαζεσαι να θυμασαι πως εισαι ενα τιποτα μεσα στο χαος.

Που και που πας και για ψαρεμα. Μα μια φορα που τσιμπησε κατατρομαγμενος πεταξες το ψαρακι αρον αρον πισω στο νερο. Να σπαρταραει σε συντριβει.
Δινεις τα ψιλα σου στα φαναρια αλλα περιστασιακα δε δινεις γιατι δε θες να σ εκμεταλευονται τα κυκλωματα. Στα μικρα των φαναριων μοιραζεις σοκολατες για να πιανει τοπο η προσφορα. Στα παιδια σου φωναζεις οταν παρατουν μισοφαγωμενα τα κορνφλεικς η το κρουασαν αφου δεν καταλαβαινουν πως αλλα παιδακια υποφερουν στην Αφρικη.

Καθε χρονο περνας απο το Πολυτεχνειο και οταν σε ρωτουν γι αυτο σιχτιριζεις τη Δαμανακη το Θεοδωρακη και τον Σαββοπουλο. Συχνα καταναλωνεις τροφιμα light, συχνα ελεγχεις τα ε στις ετικετες, περιστασιακα δοκιμαζεις και τα βιολογικα προιοντα.
Θεωρεις το συστημα παιδειας στην Ελλαδα εντελως αποτυχημενο. Οταν οι βαθμοι τριμηνου δεν ειναι τα 18αρια που ειχες υπολογισει κρατας μουτρα του μικρου αφου "ετσι κανεις δεν μπαινει στο πανεπιστημιο". Περιστασιακα του κοβεις και το χαρτζιλικι αλλα ειπαμε μονο περιστασιακα γιατι δε θες να εισαι αψυχολογητος συντηριτουκλας.

Ψαχνεις τα πραγματα σε βαθος. Σου αρεσει αυτο. Δεν εισαι ρηχος. Δεν ειμαι λες και κανενας φωστηρας αλλα δεν μασαω και κουτοχορτο. Εχεις "γνοθης αφτον"! Δε βλεπεις σηριαλ ελαφρια, ουτε φυσικα Σεφερλη στο θεατρο. Σ αρεσει η ποιοτητα. Αγαπημενοι σου ποιητες ειναι ο Λορκα και ο Ποε. Αγαπημενοι σου ηθοποιοι, η Βαγενα, ο Χοφμαν κι η Εμα Τομσον. Ο Αγγελοπουλος δε σε κουραζει, σε κουραζει αφορητα η βλακεια και η φτηνια. Εισαι ετοιμος να αναθεωρησεις λες τα παντα αν καποιος σε πεισει για τα αντιθετα. Περιστασιακα γινεσαι μονομανης και πεισμων αλλα πως αλλιως να υποστηριξει κανεις τις θεσεις του σκεφτεσαι. Χρησιμοποιεις τις συγκοινωνιες αντι του αυτοκινητου σου κι αυτο μονο οταν βρεχει κι οχι κι οταν κανει κρυο γενικα.Περιστασιακα πετας τις γοπες σου στο δρομο αλλα του κερατα κανεις δεν ειναι τελειος.

Δεν πιστευεις σε κανεναν θεο αλλα περιστασιακα το θεμα σε βασανιζει...
Πιστευεις στον κεραυνοβολο ερωτα και στις μεγαλες αγαπες. Παντως παραδεχεσαι τη φθορα τους στη μονιμοτητα της σχεσης.
Σ αρεσει να περπατας στη βροχη οταν "σου τη βαραει".Αγαπας να εισαι πολυπλοκα απλος και απλα πολυπλοκος. Ομως, περιστασιακα μου αποκαλυπτεσαι και κανουμε τοτε καλη παρεα... Ψαρακια στον ωκεανο...

Τα σκουληκακια

Νιωθω πολυ ομορφα οταν κερδιζω μαχες που δινω με ακραιους φασιστες. Ομως ειναι αληθεια οτι τις περισσοτερες που εχω δωσει στη ζωη μου με δαυτους τις εχω χασει. Λυπαμαι, αλλα μαθαινω τουλαχιστον.
Τους πολεμω οσο μπορω, μα οταν ερθει η ωρα να σκοτωσω δεν μπορω. Απλα δεν μπορω.
Παλευω σκληρα πλακωνωμαστε αγρια, κυλιομαστε σε λασπες, καμμια φορα και σε βουρκους ακομα, δε μασαω. Καμμια φορα οπως κυλιομαστε κι ερχεται ο φασιστας απο πανω μου και σφιγγει τα χερια του στο λαιμο μου, τοτε εγω ξερω πως δεν εχω κρυμμενο κανενα κρυφο μαχαιρι να τραβηξω. Γιατι ατιμα δε φερθηκα ποτε μου κι ας ξερω πως αυτος ευκολα και με καμαρι θα το ειχε κανει.. Ε τοτε λοιπον ειναι που τρωω το πολυ το ξυλο.

Στην αντιθετη περιπτωση παλι, αν τυχει και εγω τον βαλω κατω και σταθω απο πανω του, ενω υψωνω το χερι και ειμαι ετοιμος να του καταφερω το τελευταιο μοιραιο χτυπημα, το χερι απλα δεν κατεβαινει. Γιατι? Δεν ξερω. Η μαλλον ξερω, οπως και να'χει ομως το αποτελεσμα ειναι παντα το ιδιο.

Αλλες πολλες φορες παλι κι ενω η μαχη τρεχει, βρισκομαι ξαφνικα μονος εναντιων πολλων γιατι οπως ξερετε ο φασιστας θα κανει το παν για να κερδισει. Οταν δει πως ενας μ εναν δεν τα βγαζει περα θα φωναξει κι αλλους φασιστες να συνδραμουν για να τ' αποτελειωσουν το θυμα. .
Θα κανει ο ακραιος φασιστας τα παντα για να σε κερδισει. Θα συκοφαντησει, θα ρουφιανεψει, θα διαστρεβλωσει, θα ατιμησει, θα λοιδωρησει, θα διαπομπευσει, θα προδωσει, θα ξεφτιλησει, θα σκοτωσει. Δεν θα σταματησει πουθενα ο φασισμος προκειμενου να νιωσει το αρρωστο τεραστιο εγω του ικανοποιημενο.

Δεν υπαρχει ελεος στον φασισμο, δεν υπαρχει δικο του λαθος. Ο φασισμος ειναι αλανθαστος.
Αν τολμησεις να του υποδειξεις το λαθος του αυτος θα σου απαντησει "και ποιος εισαι εσυ ρε βρωμιαρη που θα μιλησεις για μενα?" . Δεν τον νοιαζει αν αυτο που θα του πεις ειναι σωστο η οχι. Δεν τον νοιαζει η ουσια. Τον νοιαζει ποιος ειναι ο κερατας που τολμαει να του κανει υποδειξεις. Θελει τον φταιχτη, τον ενοχο,να τον "κανονισει" οπως του αξιζει.. Αυτο, τιποτα αλλο.

Στον φασιμο δεν υπαρχει διαλογος, ουτε συμβιβασμος, ουτε να τα βρουμε. Δεν υπαρχει πολιτισμος. Δεν υπαρχουν λογια.
Ο ακραιος φασιστας λεει: Εγω υπερασπιζομαι τον εαυτο μου οχι με λογια αλλα με πραξεις! Και το'χουν παρει ολοι το νοημα ευκολα. Πολυ ευκολα.
Κι οπου δεν μπορεσει με "τις πραξεις" να τα βγαλει περα τοτε ο φασισμος εχει και τις αλλες μεθοδους που προανεφερα. Απο κουτσομπολιο , συκοφαντια, λοιδωρια και διαπομπευση μεχρι στημενες δικες, εκμεταλλευση καθε ανθρωπινης αδυναμιας, εκβιασμους και ηθικη εξοντωση.

Ετσι και στις λεωφορους την μεγαλης μπλογκοσφαιρας.
Κανεις κριτικη ας πουμε...στην κυβερνηση. Σου λενε, καν'την επωνυμα.
Τολμας να υπογραφεις ως αγνωστος? Ποιος εισαι βρε κοπανε? Ποιος νομιζεις πως εισαι? Ποιος σου δωσε το δικαιωμα ρε σκουληκι? Φοβασαι για τον εαυτουλη σου, για τη δουλιτσα σου, για την ακεραιοτητα σου, για την οικογενεια σου μουλε? Ενα ανθρωπακι εισαι κι ειμαστε εμεις η εξουσια, ειμαι εγω η εξουσια καταλαβε το. Κι οχι μονο η κυβερνηση τα κανει αυτα. Αλλα κι οποιος φασιστας νομιζει πως εχει την όποια εξουσια εναντι αλλων. Απλα δεν σου επιτρεπει.
Του λες ας πουμε. Ρε μαγκα, δες πρωτα το υφος μου πως δεν ειχε σκοπο να σε θιξει, ακουσε με πρωτα, καλοπροαιρετα ηθελα να σου πω δυο πραγματα κι αν δε θες απλα μην τα δεχεσαι. Αλλωστε το διαδικτυο αυτο ειναι ενας αγνωστος μεγαλος κοσμος. Κι αν δε μπορεις να το δεχτεις μη συμμετεχεις.
Δεν εχω ποτε διαγραψει σχολιο στο μπλογκ μου ουτε για πλακα. Οσο κι αν με πειραξαν καποια απ αυτα. Πολλοι φιλοι που εκτιμω επισης. Κι αν εχω κριτικαρει ποτε καποιον φιλο(καλοπροαιρετα παντα) ποτε κανεις τους δε μου διεγραψε σχολιο μου, οσο κι αν καποιες φορες τους πικρανα η αλλες φορες που ειχα πεσει εγω σε λαθος. Κανεις τους κι αυτο τους τιμα.
Βεβαια κι ο φασιστας μπορει να μη σου διαγραψει σχολιο αλλα αυτος θα βρει αλλο τροπο να σε ξεσκισει. Θα κανει οτι περασει απ το χερι του ωστε με υπουλο τροπο να σε κανει να υποκυψεις στα μαρτυρια του και να λυγισεις μεχρι να πεις ημαρτον, δικο μου το λαθος. Ναι ο Χρυσαυγιτης ετσι κανει.
Ετσι γινεται τωρα και στην μπλογκοσφαιρα για να επανελθω. Τα ιδια σου λεει ο φασισμος.
Θες κυριε να με κριτικαρεις για κατι? Καντο με ονοματεπωνυμο. Πως θα ξερω που θα σε βρω να σε ξεσκισω (λεει απο μεσα του ασχετα αν δε το φωναζει)
Ελα ομως που το φωναζει. Ελα ομως που οσο κι αν εκφοβιζει ο φασισμος δεν τρομοκρατει. Τουλαχιστον οχι ολους. Παντα θα υπαρχουν βλεπεις αυτα τα σκουληκακια που θα ξεφυτρωνουν μεσα απο καμμενες σαρκες, απο κοκκινες ζωες, απο τα μποστανια του δικαιου και της ουσια της αληθειας..
Ε δεν θα περασει ρε μαγκες ο φασισμος στη μπλογκοσφαιρα. Ψηφιστε οτι νομους θελετε. Παρτε οτι αλλο μετρο γουσταρετε. Συκοφαντηστε, διαστρεβλωστε, ατιμηστε. Ομως χωνεψτε το. Ο φασισμος σας δεν θα περασει!