Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα -πολιτισμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα -πολιτισμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

16/11/16

#Obama_Athens




Για 2 μερες και ειδικα για 30τοσα λεπτα πριν λιγο, ενιωσα επιτελους Πολιτης.
Και πολιτης του κοσμου, και πολιτης με αξια που με σεβεται ο προεδρος, ο ηγετης, ο επικεφαλης της μεγαλυτερης δημοκρατιας του πλανητη.. Αλλα ενιωσα και περηφανος κι ως Ελληνας.
Για οτι δεν με κανει ποτε να νιωθω ο δικος μας σημερινος δηθεν ηγετης ουτε στο ελαχιστο αλλα τα ενιωσα μαζι σου προεδρε Ομπαμα σ ευχαριστω απο καρδιας.

Barack Obama:
-"Ο πιο σημαντικός τίτλος σε μια χώρα δεν είναι του προέδρου ή του πρωθυπουργού. Είναι ο τίτλος του πολίτη".
-Δεν υπάρχει "εμείς ή αυτοί". Η Δημοκρατία είναι το μόνο Πολίτευμα που μας επιτρέπει να εργαζόμαστε πάνω στις διαφορές μας με ειρηνικό τρόπο.
-Δεν θα μπορούσα να έχω περισσότερες διαφορές από τον νέο πρόεδρο Τραμπ. Αλλά η (αμερικανική) Δημοκρατία είναι πιο ισχυρή από τα πρόσωπα.
-Με την τεχνολογια η παγκοσμιοποιηση ειναι μονοδρομος.
"Ο κόσμος φοβάται την παγκοσμιοποίηση και τραβιέται πίσω. Το είδαμε εδώ στην Ελλάδα, το είδαμε στις ΗΠΑ το είδαμε και στο δημοψήφισμα στο ΗΒ"
Kαι τελος, το καλυτερο.
-"Οι αλλαγές θα αρχίσουν με την φωνή των νέων!"

Να διδάσκεται στα σχολεία!!!
Μπαρακ Ομπαμα:
«Στις χώρες μας, στην αμερικανική και στις περισσότερες ανεπτυγμένες οικονομίες, θέλουμε οι άνθρωποι να ανταμείβονται για τα επιτεύγματά τους. Πιστεύουμε πως οι άνθρωποι πρέπει να ανταμείβονται επειδή ανακάλυψαν κάποιο καινούργιο προϊόν, κάποια νέα υπηρεσία που έρχεται να βοηθήσει μεγάλο αριθμό ανθρώπων. Αλλά όταν, σήμερα, ο CEO μια εταιρείας βγάζει μέσα σε μια μέρα όσα ένας εργαζόμενος βγάζει σε ένα χρόνο, όταν είναι όλο και πιο δύσκολο οι εργαζόμενοι να αναρριχηθούν στην σκάλα της οικονομίας,
όταν βλέπουν να κλείνει ένα εργοστάσιο το οποίο κάποτε ζούσε μια ολόκληρη πόλη, αυτό πυροδοτεί το συναίσθημα πως η παγκοσμιοποίηση ωφελεί μόνον όσους βρίσκονται στην κορυφή.
Και η αντίδραση σε αυτό έχει τη δύναμη να ανακόψει την ανάπτυξη μιας χώρας και να κάνει μια ύφεση πιο πιθανή, μπορεί, ακόμα, να οδηγήσει σε πολιτικές που θα δημιουργήσουν νοσηρό ανταγωνισμό ανάμεσα στις χώρες. Αντί να βλέπουν την κατάσταση ως "win-win", οι άνθρωποι την αντιλαμβάνονται ως εξίσωση όπου εάν «εσύ κερδίζεις, εγώ χάνω». Και υψώνονται εμπόδια και τείχη.
Στις ανεπτυγμένες μας οικονομίες, έρχονται στιγμές που γενιούνται κινήματα, τόσο Αριστερά όσο και Δεξιά, που πασχίζουν να σταματήσουν την κοινωνική ενσωμάτωση, να αναχαιτίσουν την τεχνολογία και να επαναφέρουν δουλειές και βιομηχανίες που έχουν αρχίσει να εξαφανίζονται εδώ και δεκαετίες. Και η ενστικτώδης αντίδραση ορισμένων να οπισθοχωρήσουν από έναν κόσμο παγκοσμιοποιημένο είναι κατανοητή. Εάν οι άνθρωποι αισθανθούν πως χάνουν τον έλεγχο του μέλλοντός τους είναι λογικό να αντισταθούν. Το είδαμε αυτό εδώ στην Ελλάδα, το έχουμε δει σε όλη την Ευρώπη, το είδαμε και στις ΗΠΑ και στη Μεγάλη Βρετανία με το δημοψήφισμα για το Brexit.
Αλλά: Με δεδομένη τη φύση της τεχνολογίας, πιστεύω ακράδαντα πως είναι αδύνατον να κόψουμε πλέον τους μεταξύ μας δεσμούς. Ζούμε πια σε μια παγκόσμια αλυσίδα προσφοράς και ζήτησης. Η ανάπτυξή μας προέρχεται από την καινοτομία και από ιδέες που ταξιδεύουν διαρκώς πάνω από σύνορα. Οι δουλειές του αύριο, αναπόφευκτα, θα είναι διαφορετικές από εκείνες του παρελθόντος. Δεν μπορούμε, συνεπώς, να βρούμε λύσεις κοιτώντας στο παρελθόν:
Πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά!».

18/6/16

Ο Στεφανος Μανος δακρυζει..

Ο Στέφανος Μάνος, στο τέλος αυτού του βίντεο κλαίει. Κλαίει από συγκίνηση για τον πλούτο που κληρονόμησε η Ελλάδα από τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και τον Περικλή και που σήμερα δεν χρησιμοποιεί επειδή... είμαστε «ΗΛΙΘΙΟΙ».
Τα δάκρυα αυτά του Στέφανου Μάνου είναι ίσως η πιο ειλικρινής αντίδραση Έλληνα πολιτικού που έχω δει ποτέ. Δεν είναι απλώς δάκρυα για μια στήλη κάπου στον Κεραμεικό που απλώς ακούμπησε ο Περικλής για να εκφωνήσει τον Επιτάφιο. Είναι δάκρυα ενός πολιτισμένου ανθρώπου για έναν ευλογημένο πολιτισμό που καθημερινά ηττάται. Ηττάται από τον εθνολαϊκισμό, την υποκουλτούρα, την πατριδοκαπηλεία και τη βλαχομαγκιά. Είναι δάκρυα για μια βαριά κληρονομιά που μας έλαχε και την οποία αργά και βασανιστικά καταστρέφουμε.
Σκεφτείτε εικόνες από το σήμερα για να διαπιστώσετε αυτή την ήττα και μην κάνετε το λάθος να νομίζετε ότι αυτά είναι μικροπράγματα που δεν μετράνε. ΟΧΙ! Είναι στοιχεία που συνθέτουν την εθνική μας ταυτότητα σε μια δεδομένη χρονική στιγμή. Αυτά τα μικροπράγματα κάθε μέρα «ροκανίζουν» την Ελιά του Οδυσσέα Ελύτη. Αυτά τα μικροπράγματα συνθέτουν μέρα με τη μέρα τον Επιτάφιο, όχι του Περικλή αυτή τη φορά, αλλά του πολιτισμού μας.
Με αυτά τα μικροπράγματα, χάνουμε κάθε μέρα τη μάχη με την υποκουλτούρα.
Πιστεύω, βαθύτατα, πως θα αλλάξουμε για πάντα ως χώρα, όταν μάθουμε να δακρύζουμε για το μεγαλείο ενός πολιτισμού που κινδυνεύει να μείνει μόνο στα μουσεία.

"Κυριε ευραμεν μια γυναικα!"

"Κυριε ευραμεν μια γυναικα!" 
έτσι φωναξε στις15 Απριλιου 1863 κι ενω εσκαβαν σε μια χαραδρα στα βορεια του νησιου ενας εργατης στον Σαμπουαζω. Κοιταζω στη φωτο το χωρο που της αφιερωσαν στο Λουβρο και σκεφτομαι,
Ποσο εκπληκτικη ομορφια και αξια...
Η Φτερωτή Νίκη της Σαμοθράκης. Υλικό Παριανό μάρμαρο
Δημιουργήθηκε περ. το 220 με 190 π.Χ. Καλλιτέχνης άγνωστος
Ανακαλύφθηκε στο Ιερό των Μεγάλων Θεών της Σαμοθράκης
από την αρχαιολογική αποστολή του Κάρολου Σαμπουαζό στις 15 Απριλίου του 1863 και το 1875. Περίοδος/ πολιτισμός Eλληνιστικής εποχής. Διαστάσεις 3,28 μ. ύψος (με τα φτερά). Παρούσα τοποθεσία Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι




2/3/14

Μηπως χωρις το μεγαρο μουσικης θα γινουμε πιο "πλουσιοι"?

Αν έλεγε κανείς στους κατοίκους της Γλασκώβης, της Σεούλ, του Καράκας, του Σικάγο, της Στοκχόλμης, της Αβάνας, του Παρισιού ή της Μόσχας πως το δικό τους Μέγαρο πρέπει να κλείσει, θα τον έπαιρναν με τις πέτρες αριστεροί, δεξιοί, πλούσιοι, φτωχοί, αναρχικοί και λογιστές.
Αλκινοος Ιωαννιδης

Η συνεχεια εδω: http://alkinoos.gr/el/news.html