CLASSICAL MUSIC| BEST OF SCHUBERT: Schwanengesang No. 4 in D minor, D 95...

Λατρεμενο

40 χρονια The Wall !

 

Το «Τhe Wall» των Pink Floyd, το δημοφιλέστερο και κατά πολλούς καλύτερο άλμπουμ όλων των εποχών, συμπλήρωσε 40 χρόνια από τη μέρα που κυκλοφόρησε ως διπλό άλμπουμ στις 30 Νοεμβρίου 1979. Αυτό ήταν το το 11ο άλμπουμ των Floyd, και λίγο μετά μεταφέρθηκε σε ταινία μεγάλου μήκους.Όπως και οι τρεις προηγούμενοι δίσκοι του συγκροτήματος, έτσι και το The Wall είναι ένα θεματικό άλμπουμ.

Ασχολείται με τα θέματα της εγκατάλειψης και με την προσωπική απομόνωση, ενώ η ιδέα για τη δημιουργία του ξεκίνησε το 1977 κατά τη διάρκεια του «Flesh Tour», όταν ο Ρότζερ Γούοτερς, μπασίστας και στιχουργός του συγκροτήματος, ενοχλήθηκε τόσο πολύ με τη σκαιότητα των θεατών, που ένιωσε να χτίζει έναν τοίχο ανάμεσα στους καλλιτέχνες και το κοινό.

Το άλμπουμ είναι ουσιαστικά μια ροκ όπερα που διερευνά την εγκατάλειψη και την απομόνωση, η οποία συμβολίζεται από έναν μεταφορικό «τοίχο». Κεντρικός χαρακτήρας είναι ο Pink, τον οποίο «κατασκεύασε» ο Γουότερς «καθ' εικόνα και ομοίωση του». Η κατρακύλα στη ζωή του Pink ξεκινάει με το θάνατο του πατέρα του στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο και συνεχίζεται με την καταπίεση που υφίσταται από την υπερπροστατευτική μητέρα του και τα δύσκολα σχολικά χρόνια με τους τυρρανικούς δασκάλους.

Όλα αυτά γίνονται σιγά σιγά «τούβλα στο τοίχο» που χτίζει ο Pink απέναντι στον κόσμο.Ο πρωταγωνιστής γίνεται τελικά ένας δημοφιλής ροκ σταρ, αλλά οι κοινωνικές του σχέσεις διαλύονται από την απιστία, τη χρήση ναρκωτικών, καθώς και τις εκρήξεις βίας. Όταν ο γάμος του καταρρέει, ολοκληρώνεται και η οικοδόμηση του τείχους, η πλήρης απομόνωση του από την ανθρώπινη επαφή.

Κρυμμένος πίσω από τον τοίχο που έχτισε, η κρίση του Pink κλιμακώνεται, με αποκορύφωμα τις παραισθήσεις του επί σκηνής στις οποίες νομίζει ότι είναι ένας φασίστας δικτάτορας και εμφανίζεται σε συγκέντρωση Νεοναζί, όπου εξαπολύει άνδρες στους θαυμαστές που πιστεύει ότι είναι ανάξιοι. Βασανισμένος τελικά από τις ενοχές, καταδικάζει τον εαυτό του να γκρεμίσει το τείχος για να βρει άνοιγμα προς τον έξω κόσμο.

Το άλμπουμ εν τέλει κάνει έναν πλήρη κύκλο κλείνοντας με τη φράση «Isn't this where...», οπου είναι οι πρώτες λέξεις της φράσης που ξεκινάει το άλμπουμ, «...we came in?», συνεχίζοντας τη μελωδία του τελευταίου τραγουδιού.Το The Wall διαθέτει το πιο θεατρικό ύφος από όλες τις προηγούμενες δουλειές των Pink Floyd.

Ωστόσο ήταν στην κορυφή των πωλήσεων του 1980, και από το 1999, πούλησε πάνω από 11,5 εκατομμύρια άλμπουμ στις ΗΠΑ, ενώ το περιοδικό Rolling Stone το τοποθετεί 87ο στη λίστα με τα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στις 8, 9 και 12 Ιουλίου του 2011, το The Wall, παρουσιάστηκε ζωντανά στην Αθήνα, στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ του Ο.Α.Κ.Α. , από τον Ρότζερ Γούοτερς και η τεράστια επιτυχία του ήταν αναμενόμενη, αφού στην Ελλάδα το άλμπουμ έχει κάνει περισσότερες από 100.000 πωλήσεις.

 

Τα τραγούδια που περιλαμβάνει ο δίσκος είναι:(CD 1)
In the Flesh? (Waters) - 3:18 λεπτά
The Thin Ice (Waters) - 2:28 λεπτά
Another Brick in the Wall (Part One) (Waters) - 3:21 λεπτά
The Happiest Days of our Lives (Waters) - 1:46 λεπτά
Another Brick in the Wall (Part Two) (Waters) - 3:56 λεπτά
Mother (Waters) - 5:32 λεπτά
Goodbye Blue Sky (Waters) - 2:48 λεπτά
Empty Spaces (Waters) - 2:06 λεπτά
Young Lust (Waters/Gilmour) - 3:29 λεπτά
One of My Turns (Waters) - 3:37 λεπτά
Don't Leave Me Now (Waters) - 4:22 λεπτά
Another Brick in the Wall (Part Three) (Waters) - 1:17 λεπτά
Goodbye Cruel World (Waters) - 1:05 λεπτά

 

(CD 2)
Hey You (Waters) - 4:41 λεπτά
Is There Anybody Out There? (Waters) - 2:40 λεπτά
Nobody Home (Waters) - 3:25 λεπτά
Vera (Waters) - 1:39 λεπτά
Bring the Boys Back Home (Waters) - 0:51 λεπτά
Comfortably Numb (Waters/Gilmour) - 6:49 λεπτά
The Show Must Go On (Waters) - 1:37 λεπτά
In the Flesh (Waters) - 4:17 λεπτά
Run Like Hell (Waters/Gilmour) - 4:23 λεπτά
Waiting for the Worms (Waters) - 3:56 λεπτά
Stop (Waters) - 0:33 λεπτά
The Trial (Waters/Ezrin) - 5:18 λεπτά
Outside the Wall (Waters) - 1:42 λεπτά

 

 

Το παλικάρι το καλό

Το παλικάρι το καλό τη νύχτα δεν κοιμάται
μόνο γυρίζει τα στενά και μαχαιροκοπάτε

Το παλικάρι το καλό στη ξενιτιά θα πάει
και θα σκοτώσει κι άδικα γι' αυτή που αγαπάει

Το παλικάρι το καλό μπορεί και να δακρύσει

μα δεν εβρεθηκε καημος που θα τονε λυγισει

Με παθος

Ποσο μου λειπεις/Here comes the rain

Μερες βινυλιου με ΜΚ2

Technics MK2 

Μονο να το κοιτας χαζευεις.

Ασε που τον αριστουργηματικο ηχο που ακουσα απ αυτο το εργο τεχνης και τα βινυλια

 δεν τον ξανακουσα ποτε. Ποτε λεμε ομως!

Το Νομπελ ποιησης 2017 στον (λατρεμενο) Bob Dylan !

Ομως, να που παει το δικο μου Νομπελ ποιησης μουσικης music video κλπ κλπ κλπ...

"Hey you ! don't tell me there's no hope at all

Together we stand, divided we fall." 

Pink Floyd

One Man Town

Shadows hanging over this town 
Dreams gone to waste like broken bottles 
What goes up, must come back down 
when karma comes around, my dear

These empty streets I walk around 
I feel reality hits you stronger 
I feel the pain has brought me down
I can't hold on to it much longer 

So why must we fight we're in love 
Watch the time pass us by , my dear
With every second that I looked into your eyes,
I gave you my heart, my dear

I can't change what I've done in my life
This I know: It has made me a better man
With every second that you looked into my eyes,
I gave you my heart, my dear

Oh, I can't change what I've done in my life
This I know: It has made me a better man
With every second that you looked into my eyes,
I gave you my heart, my dear

So why must we fight wearing love
Watch the time passes by, my dear
With every second that I looked into your eyes,
I gave you my heart, my dear

Θα σπάσω κούπες

never let you down

Down by love   Adele Exarchopoulos

too much that time cannot erase

I'm so tired of being here
Suppressed by all my childish fears
And if you have to leave
I wish that you would just leave
'Cause your presence still lingers here
And it won't leave me alone

These wounds won't seem to heal
This pain is just too real
There's just too much that time cannot erase

[Chorus:]
When you cried I'd wipe away all of your tears
When you'd scream I'd fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have all of me

You used to captivate me by your resonating light
Now I'm bound by the life you left behind
Your face—it haunts my once pleasant dreams
Your voice—it chased away all the sanity in me

These wounds won't seem to heal
This pain is just too real
There's just too much that time cannot erase

[Chorus]

I've tried so hard to tell myself that you're gone
But though you're still with me
I've been alone all along

Θα σε καρτερώ

Δικο σας, λεξη λεξη..

Για θυμήσου καλά

Μήπως έχεις χαθεί μέσα σε δρόμους που καίνε

Βάλε εσύ μια φωνή

Και αν δεν είμαι εκεί Χάρη να μη με λένε

Δεν είναι η ανάγκη

Δεν είναι η μοναξιά που εκεί θα με φέρει

Έχω αντέξει πολλά

Δε με ξέρεις καλά κανείς δε με ξέρει

Μη γυρίσεις, τίποτα μη ζητήσεις

Για ένα βράδυ μη με χαραμίσεις

Μη γυρίσεις, τίποτα μη ζητήσεις

Για ένα βράδυ μη με χαραμίσεις

Όσο περνάει ο καιρός

Με τυφλώνει το φως, μ' αρρωσταίνουν οι λέξεις

Έχω βαρεθεί

Δε θέλω να εξηγώ πρέπει εσύ να διαλέξεις

Όμως στο λέω ξανά

Μήπως έχεις χαθεί μέσα σε δρόμους που καίνε

Βάλε εσύ μια φωνή

Και αν δεν είμαι εκεί Χάρη να μη με λένε

Μη γυρίσεις, τίποτα μη ζητήσεις

Για ένα βράδυ μη με χαραμίσεις

Μη γυρίσεις, τίποτα μη ζητήσεις

Για ένα βράδυ μη με χαραμίσεις

Έρωτας σιωπές κι επικοινωνία (Love & communication)

Αρχίζω να συνηθίζω στις σιωπές γιατρέ μου

στην ησυχία μαθαίνω

της

Μα μερικές φορές ακούω πράγματα να μου μιλάνε γιατρέ μου

 και τα φιαλίδια και τα ρούχα παράπονα μου κάνουν και τα σύννεφα 

της

Κι ύστερα αρχίζω να καταλαβαίνω και τ' αμίλητα γιατρέ μου

κι όλα για παράπονα μου λένε

της

Ώσπου τελικά δε σκέφτομαι άλλο,

και τι ωραίες που 'ναι τότε οι σιωπές γιατρέ μου

κι εγώ δεν έχω απ' τη ζωή κανένα παράπονο τότε

της 

έρωτας, σιωπές κι επικοινωνία

πως είμαι γιατρέ μου

της;

---

Love & communication you were here for me

At this very moment 'cuz I found you on the phone you called me

And you were not hunting me

Learning more and more about less and less and less

On the edge of your seat in some dark movie

Can you memorize the scenes, they'll be different next week

Can you tell me, can you tell, can you tell

If there is something better

'Cuz you know there always is, always is

Drawn to the party like a spider filling up your guts

Don't hate the night, what you shouldn't have

Come along for the ride, you just know you should

You just know you should

Can you tell, can you tell, can you tell

If there is something better

'Cuz you know there always is, there always is

Hated to see you sad when I left

There's just no good in that but the good part was

That I came at all 'cuz I don't venture out

Into the lives of the new

I want you to come along for the ride

How long will you stay for your whole life

You just know you should

Can you tell me, can you tell, can you tell

If there is something better

'Cuz you know there always is, always is

Love & communication you were here for me

At this very moment 'cuz I found you on the phone you called me

And you were not hunting me

Can you tell me, can you tell

If there is something better

Can you tell me, can you tell

If there is something better

Χειμώνιασε (Wild is the wind)

Χειμώνιασε

ντύσου καλά ανησυχώ 

εσύ δεν είσαι εγώ ν' αντέχεις

Χειμώνιασε 

τα σ' αγαπώ παγώσανε κι άλλες δεν έχω λέξεις

αλλιώς να εκφραστώ

Χειμώνιασε 

 ότι κι αν έχεις

ώσπου να βρεις νέα αγκαλιά να σου ζεσταίνει την καρδιά  θα 'μαι ότι έχεις

Χειμώνιασε

και σκοτινιάζει πια νωρίς 

με το παράπονο ή χωρίς να μ' αγαπάς

και να προσέχεις

Χειμώνιασε

μα σύντομ' άλλη άνοιξη θα φέξει

---

Love me, love me, love me, love me, say you do

Let me fly away with you

For my love is like the wind

And wild is the wind, wild is the wind

Give me more than one caress

Satisfy this hungriness

Let the wind blow through your heart

For wild is the wind, wild is the wind

You touch me, I hear the sound of mandolins

You kiss me, with your kiss my life begins

You're spring to me, all things to me

Don't you know, you're life itself?

Like the leaf clings to the tree

Oh, my darling, cling to me

For we're like creatures of the wind

Wild is the wind, wild is the wind

You touch me, I hear the sound of mandolins

You kiss me, with your kiss my life begins

You're spring to me, all things to me

Don't you know, you're life itself?

Like the leaf clings to the tree

Oh, my darling, cling to me

For we're like creatures of the wind

And wild is the wind, wild is the wind

Wild is the wind, wild is the wind

Wild is the wind

Sia " breath me"

Οπως κι αν ειναι, παλι αγαπημενο ειναι..

Help, I have done it again

I have been here many times before

Hurt myself again today

And the worst part there's no-one else to blame

Be my friend

Hold me, wrap me up

Unfold me

I am small

I'm needy

Warm me up

And breathe me

Ouch I have lost myself again

Lost myself and I am nowhere to be found,

Yeah I think that I might break

I've lost myself again and I feel unsafe

Be my friend

Hold me, wrap me up

Unfold me

I am small

I'm needy

Warm me up

And breathe me

ακομα και weird..

ακομα και σκετο..

ακομα και hard..

και live..

ακομα και instrumental..

"Δεκέμβρης 1903" του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη

Κι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω —

αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια·

όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στην ψυχή μου,

ο ήχος της φωνής σου που κρατώ μες στο μυαλό μου,

οι μέρες του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου,

τες λέξεις και τες φράσεις μου πλάττουν και χρωματίζουν

εις όποιο θέμα κι αν περνώ, όποιαν ιδέα κι αν λέγω.

Hypnotic hashish

Ο πόνος νίκησε πάλι

Όταν με σκέφτεσαι το νιώθω 

όταν σου λείπω μου μιλάς 

στην αγκαλιά σου με ζητάς 

όμως μακριά μου θες να μένεις 

Ξέρεις τι θέλω, τι αγαπάω 

τα χρώματα, τις μουσικές 

τον πυρετό μου εσύ τον καις 

κι όμως μακριά μου επιμένεις 

Κι όταν σε ψάξω διψασμένος 

να πιω από σένα φως και ζάλη 

εσύ θα σκύψεις το κεφάλι 

και με τα μάτια σου θολά 

πριν φύγεις για άλλη μια φορά 

θα πεις ο πόνος νίκησε πάλι 

Μισή ζωή μισή χαρά 

δεν την μπορώ δεν την αντέχω 

καλύτερα να μην σε έχω 

παρά μαζί και χωριστά 

Ντροπή δεν είναι να φοβάσαι 

ντροπή δεν είναι να πονάς 

όμως μ' αυτόν που αγαπάς 

είναι ευλογία να ξυπνάς 

είναι ευτυχία να κοιμάσαι 

Μα όταν σε ψάξω διψασμένος 

να πιω από σένα φως και ζάλη 

εσύ θα σκύψεις το κεφάλι 

και με τα μάτια σου θολά 

πριν φύγεις για άλλη μια φορά 

θα πεις ο πόνος νίκησε πάλι 

Am Fenster (City) Η ιστορία του καλύτερου γερμανικού τραγουδιού του 20ου αιώνα.

Για μιά φορά να ήξερα, ότι αυτό μένει για πάντα
Δεν είναι το θρόισμα, που ήδη μήνυσε τη νύχτα
Δεν είναι το λιώσιμο χρωμάτων ούτε το φως ενός κεριού,
που εδώ κι ώρα έχει εκδιωχθεί από το γκρί του πρωινού.
Για μιά φορά να έπιανα, να αισθανόμουνα βαθιά μέσα στο αίμα, ότι αυτό είναι δικό μου κι υπάρχει μόνο εξαιτίας σου.
Να μην δροσίσουμε πια τα μέτωπα στο παράθυρο,
στο οποίο ένα νέφος βαριά περνούσε.
Για μιά φορά να αισθανόμουνα βαθιά μέσα στο αίμα,
ότι αυτό είναι δικό μου κι υπάρχει μόνο εξαιτίας σου.
Παραπονιέται ένα πουλί "αχ, και τα δικά μου φτερά
τα μουσκεύει η βροχή, πετώ μέσα στον κόσμο. Πετώ μέσα στον κόσμο.

Πετώ μέσα στον κόσμο.

Το τραγούδι βασίζεται στο ποιήμα της βραβευμένης Γερμανίδας συγγραφέως, ποιήτριας, δημοσιογράφου, αρθογράφου και καλλιτέχνιδας Hildegard Maria Rauchfuß (1918-2000), και βρίσκεται στο βιβλίο "Versuch es mit der kleinen Liebe – Gedichte, Lieder und Chansons", ( "Δοκίμασε το με μια μικρή αγάπη - Ποιήματα και τραγούδια"), εκδοτικός οίκος "Henschelverlag Berlin", έτος 1970. 

 Ένα ποίημα για την βαθύτερη και αληθινή αγάπη, για το βάθος και την επιθυμία για κάτι, που όταν το βρεις πρέπει να το κρατήσεις σφιχτά να μην το χάσεις. Μια παρότρυνση, κραυγή προς την ελευθερία αλλά και ο φόβος και η αγωνία για το αύριο που καραδοκεί. Η σωματική και βαθιά συναισθηματική επαφή δύο ανθρώπων, και μέσω αυτής η απόλυτη ολοκληρωσή τους.  Το τραγούδι δημιουργήθηκε τον Απρίλιο του 1974, πολύ πριν την έλευση του Toni Krahl στο συγκρότημα. Ο Fritz Puppel (κιθάρα), ο Klaus Selmke (drums), ο Georgi Gogow (μπάσο) και ο Emil Bogdanow (φωνητικά), οι τότε City ή αλλιώς City Band Berlin, είχαν ήδη 2-3 χρόνια στο ενεργητικό τους σαν μουσικό συγκρότημα, παρ' όλες τις διάφορες αλλαγές στα μέλη. 

 Βρίσκονταν σε μια αναζήτηση για καινούργια μουσικά ερεθίσματα και "εδάφη". “Συνήθως παίζαμε Hardrock, και απλά κάποιες φορές θέλαμε να χαλαρώνουμε με λίγη folklore μουσική, και να πειραματιζόμαστε. Να δοκιμάζουμε διάφορα είδη”, δηλώνει ο Klaus Selmke και συνεχίζει “Φυσικά, το τραγούδι δεν θα υπήρχε χωρίς την συμβολή του θείου μου Fritz, που τότε ζούσε στη Δυτική Γερμανία.  

Αυτός μου χάρισε τα drums μου, καθώς και το βιολί, αυτό που χρησιμοποιεί κάθε φορά ο Georgi. Ένα απόγευμα έφερα το βιολί στη πρόβα και ο Georgi αμέσως αρχίζει να παίζει! Μείναμε έκπληκτοι από την τεχνική του! Αργότερα μας είπε πως ξέρει να παίζει βιολί, από μικρό αγόρι όταν ζούσε στην Βουλγαρία και έπαιζε με τους τσιγγάνους διάφορες μαγικές μελωδίες. Δύο μέρες αργότερα, και ενώ κάναμε διάφορα  μουσικά πειράματα, ήρθε ο Emil με το ποίημα “Am Fenster”, το οποίο τραγούδησε με την συνοδεία μας. Και αμέσως μας κυρίευσε μια ακατανίκητη έκσταση και πάθος, μια μαγεία! Έτσι έγινε η αρχή. Ποτέ όμως δεν είχαμε φανταστεί πως αυτός ο μουσικός αυτοσχεδιασμός μας θα αποτελούσε εθνικό ύμνο της τότε καταπιεσμένης νεολαίας της Ανατολικής Γερμανίας. 

 Ο δρόμος όμως για την υλοποίηση του δίσκου δεν ήταν στρωμένος με ρόδα. Αρχικά το τραγούδι ήταν πολύ μεγάλο, "7 λεπτά υπεραρκετά", είχε πει τότε η δισκογραφική εταιρία Amiga. Εν τω μεταξύ ο Emil Bogdanow αναγκάστηκε να διαφύγει στη Σουηδία για να αποφύγει την ένταξή του στον βουλγαρικό στρατό, δίνοντας έτσι τη θέση του στον Toni Krahl. Τελικά, το 1976 μπήκαν στο στούντιο για ηχογράφηση.  

 "Μας δόθηκε η απίστευτη ευκαιρία να κάνουμε ένα καλό demo για το τραγούδι αυτό", εξηγεί ο Fritz Puppel. "Παίξαμε όπως θα παίζαμε σε ένα live, τα δώσαμε όλα! Ο Toni από το άγχος του και τον ενθουσιασμό του ξέχασε τα πρώτα λόγια της τρίτης στροφής και επανέλαβε τη δεύτερη! Αλλά αυτή η ηχογράφηση είχε μια μαγεία, ήταν εκπληκτική και τέλεια από κάθε άποψη". το τραγούδι κυκλοφορούσε ήδη από το 1975 σε κασέτα. Ο τότε μουσικός συντάκτης της ραδιοφωνικής εκπομπής "Stimme der DDR", Wolfgang Martin, δήλωσε τα εξής: "Το καλοκαίρι του '75 πήγα σε μια συναυλία των City και ήταν μοναδικά! Ζήτησα να μου δώσουν την κασέτα τους, την οποία έπαιξα στην εκπομπή μου. Το τραγούδι έγινε κατευθείαν ανάρπαστο!".  

Στο ραδιόφωνο τους είχε ακούσει και ο τότε μουσικός παραγωγός της Δυτικής Γερμανίας, ο Peter Schimmelpfennig. "Υπήρξα πάντα σκεπτικός όσο αναφορά τη rock μουσική σκηνή της Ανατολικής Γερμανόας. Κάτι τέτοιο όμως δεν υπήρξε ποτέ μέχρι τότε, εγχώριο τουλάχιστον. Όταν άκουσα πρώτη φορά αυτό το τραγούδι, αυτή την αληθινή ποίηση, θέλησα αμέσως να κάνω ένα album μαζί τους". Το 1977 βγήκε στην Ανατολική Γερμανία από την εταιρία παραγωγής Amiga. 

  Την ίδια χρονιά ο Schimmelpfennig κατάφερε να φέρει τους City στο Αμβούργο, κάτι που δεν είχε ξαναγίνει μέχρι τότε δεδομένου της πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το single και στην Δυτική Γερμανία από την εταιρία Teldec. Ένα χρόνο αργότερα κυκλοφόρησε και το album, στην Ανατολική Γερμανία με τον τίτλο “Am Fenster”, στην Δυτική Γερμανία έφερε τον τίτλο “City”. "Δεν είχαμε πολλά κομμάτια, πολλά τραγούδια. Οπότε παρουσιάσαμε μια μεγαλύτερη εκδοχή του “Am Fenster”, που ήταν περίπου λίγο παραπάνω από 17 λεπτά", αφηγείται ο Selmke. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το τραγούδι να χωριστεί σε 3 μέρη: 1) Traum (Όνειρο), 2) Tagtraum (Ονειροπόλημα), 3)Am Fenster (Στο παράθυρο). "Το κομμάτι Tagtraum, με τους χτύπους του ρολογιού και το κλείσιμο του παραθύρου, ήταν ιδέα του Schimmelpfennig", εξηγεί ο Selmke. Από κει και πέρα όλα πήραν το δρόμο τους: συναυλίες στην Ευρώπη, χρυσοί δίσκοι σε Ανατολική και Δυτική Γερμανία, καθώς και στην Ελλάδα.  Μέχρι στιγμής έχουν πωληθεί πάνω από 10 εκατομμύρια αντίγραφα αυτού του τραγουδιού, και δικαίως αποτελεί την μεγαλύτερη επιτυχία των City γενικότερα, αλλά και την μεγαλύτερη επιτυχία ενός τραγουδιού της τότε Ανατολικής Γερμανίας στην Δυτική Γερμανία.  

Πριν από μερικά χρόνια μάλιστα ανακηρύχθηκε ως το καλύτερο γερμανικό rock τραγούδι του 20ου αιώνα. Ίσως φταίνε αυτά τα θλιβερά λόγια που τα νιώθεις σαν μικρές - μικρές μαχαιριές στο κορμί σου. Ίσως πάλι η μελαγχολική φωνή του Toni Krahl που σε διαπερνά… Το θρηνώδες solo βιολί του Gogow, που πραγματικά μοιάζει να κλαίει…  

Δεν είναι τυχαίο πως ακόμη και ο πρώην καγκελάριος Gerhard Schröder είχε μιλήσει για το ρίγος που σε πλημμυρίζει όταν ακούς αυτά τα λόγια, αυτή τη μουσική. Ο ένας και μοναδικός ύμνος που αντιπροσωπεύει εκείνη τη γενιά, που έψαχνε κάτι να βρει, από κάπου να κρατηθεί και να πάρει δύναμη και να ρίξει τα τείχη, επιτυγχάνοντας την ένωση της Γερμανίας σε ένα ενιαίο κράτος. Όπως και να 'χει, όποιοι κι αν είναι οι λόγοι, αυτό το τραγούδι ήταν και είναι ο ύμνος κάθε γενιάς, κάθε ανθρώπου που ψάχνει απεγνωσμένα να βρει διέξοδο στην αδιέξοδη ζωή του, να γκρεμίσει τα τείχη, να βρει την ελευθερία του.

Οι στίχοι του (σε ελευθερη μεταφραση)

Για μιά φορά να ήξερα, ότι αυτό μένει για πάνταΔεν είναι το θρόισμα, που ήδη μήνυσε τη νύχταΔεν είναι το λιώσιμο χρωμάτων ούτε το φως ενός κεριού,που εδώ κι ώρα έχει εκδιωχθεί από το γκρί του πρωινού.Για μιά φορά να έπιανα, να αισθανόμουνα βαθιά μέσα στο αίμα, ότι αυτό είναι δικό μου κι υπάρχει μόνο εξαιτίας σου.Να μην δροσίσουμε πια τα μέτωπα στο παράθυρο,στο οποίο ένα νέφος βαριά περνούσε.Για μιά φορά να αισθανόμουνα βαθιά μέσα στο αίμα,ότι αυτό είναι δικό μου κι υπάρχει μόνο εξαιτίας σου.Παραπονιέται ένα πουλί "αχ, και τα δικά μου φτεράτα μουσκεύει η βροχή, πετώ μέσα στον κόσμο.Πετώ μέσα στον κόσμο.

Για σενα..