Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα - κατι ακομα.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα - κατι ακομα.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

22/1/22

παραγκα π κοκκινια

 Ολο τον κοσμο μπορεις να γυριζεις συνεχως, δυση και ανατολη, αρκει να ξερεις να δινεις σημασια στα απλα και στα ουσιωδη.

Ακομα και σε μια τετοια φτωχικη "Παραγκα" (Π Κοκκινια) ειναι τοσο ευκολο, ακομα σημερα το 2020, ενα απλο "παμε για ενα κεμπαπ" να μεταμορφωθει σε ενα αληθινο "παμε να ταξιδεψουμε..". Αρκει, αρκει να ξερεις πως να ανακαλυπτεις.


Σοφία..

 Λιακαδα. Στο καφενειο της γειτονιας. Πλησιαζω εναν γεροντα που καθεται μονος εξω. Τον χαιρετω και τον ρωταω "Τι κανετε?" Μου απανταει, "Τελειωνω"...



Μπόι


 


Μανωλης Γλεζος - Μικης Θεοδωρακης.

Λογω δουλειας, ειχα την τιμη να συναντηθω και με τους δυο δια ζωσης. Προσφατα λεω, οχι χρονια πριν. Και με τους δυο δηλαδη σε μεγαλη ηλικια. Τον εναν με το μπαστουνι και την τραγιασκα στο κεφαλι, τον αλλον μεχρι και σε αμαξιδιο πια.
Ε λοιπον, ισως το χω ξαναπει. Αυτο που γινοταν παντα κατα την εισοδο των ανδρων αυτων στην αιθουσα, δε γινοταν ουτε για εν ενεργεια ΠτΔ, ουτε για κανεναν. Ολη μα ολη η αιθουσα να χειροκροτα για ωρα ορθια!
Και επισης, δεν μου φευγει με τιποτα απ το μυαλο, η αυρα που σκορπαγε στο περασμα τους. Ανατριχιλα. Ενιωθες τον ορισμο του λεβεντη ανθρωπου. Τι εννοουμε οταν προφερουμε τη λεξη παληκαρι; ε αυτο ακριβως ζουσες στο περασμα τους. Και σου μοιαζε περα απ τον Θεοδωρακη και ο Γλεζος το ιδιο δυο μετρα ψηλος. Σωστα θηρια που λεμε.
Τωρα ο Μανωλης Γλεζος εφυγε και εχασε η χωρα σε μποι.
Ομως το παρηγορο που παραμενει ειναι πως, στην ιστορια της η χωρα αυτη, οσο μποι χανει, αλλο τοσο ριχνει καθε τοσο. Ευτυχως.

9/11/16

Μερες βινυλιου με ΜΚ2


Technics MK2 
Μονο να το κοιτας χαζευεις.
Ασε που τον αριστουργηματικο ηχο που ακουσα απ αυτο το εργο τεχνης και τα βινυλια
 δεν τον ξανακουσα ποτε. Ποτε λεμε ομως!

18/6/16

Τεσσερα δευτερολεπτα αρκουν


Βασίλης Σπανούλης: Μπασκετικά μαθήματα προς νέους.


«Η αγάπη μου για το μπάσκετ είναι μοναδική. Το κίνητρό μου είναι μεγάλο όπως και η φιλοδοξία μου να γίνομαι καλύτερος. Έχω πάντα πράγματα να δουλέψω και να βελτιώσω για να παρουσιάσω πράγματα στο παρκέ που δεν έχω παρουσιάσει μέχρι τώρα».
Οι ώρες που περνάω για το πώς θα γίνω καλύτερος είναι αμέτρητες. Είναι αγάπη και φιλοδοξία να γίνω καλύτερος, να βρω καινούργιες λύσεις σε όλα τα προβλήματα που μου βάζουν οι αντίπαλοι».
Για τους τρόπους των αντιπάλων να τον σταματήσουν: «Κάνουν τη δουλειά τους, εγώ προσπαθώ να κάνω τη δική μου δουλειά και να είμαι χρήσιμος στην ομάδα μου. Ακόμα και όταν δεν τα καταφέρνω προσπαθώ να δουλέψω ακόμα σκληρότερα για να τα καταφέρω».
Οι σπουδαίες ασίστ είναι πιο δύσκολες ή τα σπουδαία σουτ? «Έχουν και τα δύο τη δική τους χάρη. Η πάσα κάνει δύο ευτυχισμένους. Εμένα με κάνει ευτυχισμένο ό,τι μπορεί να μου δώσει την νίκη».
Έχω μάθει να παίρνω την ευθύνη. Όταν το έχεις μάθει πρέπει να είσαι έτοιμος να δεις την μπάλα να μπαίνει μέσα και να βγαίνει έξω, να γίνεις ο μοιραίος ή να βάλεις το καλάθι. Σε αυτή τη φάση δεν σκέφτεσαι κάτι.
«Μου αρέσει ότι είμαι μαχητής και έχω μάθει να μην τα παρατάω. 
Και 10 φορές να πέσω, 11 θα σηκωθώ».
Είμαι ότι είμαι γιατί δεν έδινα και ποτέ δικαίωμα. Πάντα έφευγα τελευταίος (απ τις προπονήσεις).
Τον σεβασμό τον κερδίζεις».
«Μου αρέσει να παρακολουθώ παιχνίδια και μεγάλους παίκτες. Δεν μου βγαίνει όμως να αντιγράφω κάποιον. Δεν αντέγραψα κάποια από τις κινήσεις μου. Μου έρχονται από ένστικτο όλες οι κινήσεις που κάνω και από την επιθυμία μου αν βρω καινούργιους τρόπους. Το δουλεύω πάρα πολύ.
Αν δουλέψεις, όλα στη ζωή θα έρθουν».

Το ταξίδι του DNA - (Κι αν δεν εισαι αυτος που νομιζεις?)

ΕΛΛΗΝΙΚΟ - Μια νέα εποχή για την Ελλάδα...





Ενα απο τα μεγαλυτερα εργα παγκοσμιως αλλα και τοσο κρισιμο για την Αττικη και τη χωρα μας ολοκληρη. 
Οταν θα τελειωσει εγω ισως να ειμαι too old to... αλλα χαιρομαι που τα παιδια μου θα το ζησουν (ισως και θα εργασθουν καποια στιγμη σ αυτο). Μακαρι να ξεκινησει και να ολοκληρωθει το συντομοτερο.

"Κυριε ευραμεν μια γυναικα!"

"Κυριε ευραμεν μια γυναικα!" 
έτσι φωναξε στις15 Απριλιου 1863 κι ενω εσκαβαν σε μια χαραδρα στα βορεια του νησιου ενας εργατης στον Σαμπουαζω. Κοιταζω στη φωτο το χωρο που της αφιερωσαν στο Λουβρο και σκεφτομαι,
Ποσο εκπληκτικη ομορφια και αξια...
Η Φτερωτή Νίκη της Σαμοθράκης. Υλικό Παριανό μάρμαρο
Δημιουργήθηκε περ. το 220 με 190 π.Χ. Καλλιτέχνης άγνωστος
Ανακαλύφθηκε στο Ιερό των Μεγάλων Θεών της Σαμοθράκης
από την αρχαιολογική αποστολή του Κάρολου Σαμπουαζό στις 15 Απριλίου του 1863 και το 1875. Περίοδος/ πολιτισμός Eλληνιστικής εποχής. Διαστάσεις 3,28 μ. ύψος (με τα φτερά). Παρούσα τοποθεσία Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι




23/10/14

Θα κανω οτι καλυτερο μπορω ( για σενα).


www.diekdikw.gr  Submitted by stratos raptopoulos on October 23, 2014 - 5:06pm - 

Βγηκα στο πεζοδρομιο για ενα τσιγαρο. Περνουσε ενας νεος βιαστικος μιλωντας στο κινητο του. Τον ακουσα να λεει "Θα κανω οτι καλυτερο μπορω". Προλαβα να αναγνωρισω πειστικοτητα στο υφος του και στον τονο της φωνης του. Στο βλεμμα του προλαβα να διαβασω ενδιαφερον ειλικρινες για το προβλημα του αλλου. Ενιωσα πως το ελεγε και το εννοουσε  πως θα εκανε για κεινον πραγματικα, οτι καλυτερο μπορουσε. 

Σκεφτηκα ποσες φορες στη ζωη μας εχουμε εισπραξει αυτη τη φραση ψευτικα. Αλλοτε για να μας αποφυγουν, ή για να μας ξεφορτωθουν η πιο ωμα ακομα και για να μας κοροιδεψουν. Κι επειδη τοσο συχνα κι εμεις οι ιδιοι μπορει το ιδιο να εχουμε πραξει, εχουμε γινει πια τοσο καχυποπτοι στη ζωη που πολυ συχνα στ' αληθεια ξεχναμε αν υπαρχουν ακομα τριγυρω μας συναθρωποι με καρδιες και βλεμματα αγνα, εντιμα κι αθωα ακομα ακομα. Ψυχες σε αναγκη κι αυτες  ετοιμες να αγκαλιαστουν αλλα και να αγκαλιασουν. Προσωπα που δε μπαινουμε στον κοπο να παρατηρησουμε στα σοβαρα στα φευγαλεα περασματα τους απ τη ζωη μας.

Για σκεφτειτε, ποσες φορες δεν εχουμε ακουσει αυτη την φραση? Σε προσωπικες σχεσεις, σε εμπορικες συναλλαγες, σε επαγγελματικες συμφωνιες, σε καθημερινα μικροζητηματα, παντου. Την λες κι ο αλλος κρεμεται απο τη δικη σου υπευθυνοτητα, την ακους και κρεμεσαι εσυ απο του αλλου τον "λογο". Παλαβωμενοι μεσα στους τρελους ρυθμους του σημερα, αδιαλλειπτα υποψιασμενοι, πονηρεμενοι, επιφυλακτικοι μπροστα σε καθε πιθανοτητα, σε καθε εκδοχη, σε καθε εξελιξη, ταμπουρωνομαστε στο "εντος" μας και αδυνατουμε να συλλαβουμε, να νιωσουμε, να πιστεψουμε, πως τα πραγματα μπορει και να μην ειναι παντα ετσι (οπως φοβομαστε). Πως μπορει και να υπαρχουν και φωτεινες εκδοχες σε καθετι.
Περπαταμε στο δρομο, κινουμαστε στο πληθος, δρουμε σε περιβαλλοντα, γρηγορα, μηχανικα, απανθρωπα πολλες φορες. Ολα στο βωμο της αποτελεσματικοτητας,  της αναπτυξης ή απλα  μονο και μονο της επιβιωσης. Να τα βγαλουμε περα!

Ομως τι γινεται στα πολυ δυσκολα? Τι γινεται ειδικα σε περιοδους κρισης σαν τουτη δα τη σημερινη, τη δικη μας? Τοτε που η αναγκη σε στελνει στην αναζητηση της κατανοησης του αλλον, του "χεριου βοηθειας", του "λογου" ? Ξερεις τοτε να τα ψαξεις? Εισαι ικανος να τα αναζητησεις? Εχεις το θαρρος να τα ζητησεις? Και ταυτοχρονα εισαι ετοιμος κι εσυ να προσφερεις οταν σου ζητηθει? Αν δωσεις το λογο σου θα τον κρατησεις? Αν υποσχεθεις να κουραστεις θα αντεξεις? Αν χρειαστει να μοιραστεις θα το αποδεχτεις?

Στις κρισεις, οταν ολα τριγυρω σου τα βλεπεις μαυρα διοτι ετσι "σ εμαθαν" ή ετσι "σ' τα εφτιαξαν" απελπιζεσαι. Μενεις τοτε γυμνος, μονος, ερημος, υποφερεις. Δεν εχεις απο που να πιαστεις. Και τοτε μια κουβεντα σαν την παραπανω ειναι μια σπουδαια κουβεντα. Τι αξια που παιρνει ε? Λογικο αφου αυτο σημαινει αμεσως αμεσως, λιγο χαμογελο, λιγη πιστη, μια καποια ελπιδα στη ζωη πως τελικα θα τα βγαλεις περα. Πως δεν εισαι μονος στα δυσκολα, πως κουτσα στραβα θα τηρηθει ο "λογος" κι ο αλλος θα κανει πραγματι οτι καλυτερο μπορει. Και θα "ανοιξεις" κι εσυ και θα δειξεις εμπιστοσυνη αντι καχυποψια. Γιατι θα χεις πια αναγκη να ακουσεις απ τον αλλον αγνα αυτη την κουβεντα, το "θα κανω οτι καλυτερο μπορω". Γιατι θα χεις αναγκη μια συνομωσια συννενοησης, αλληλεγγυης και προσφορας να βγαινει μεσα απο αυτην την κουβεντα κι οχι ενα ψεμα μια διαψευση η ενα τιποτα.  

http://www.diekdikw.gr/article/%CE%B8%CE%B1-%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CF%89-%CF%8C%CF%84%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%8E-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CE%AD%CE%BD%CE%B1

16/2/13

Η Ψυχολογική Βία στη σχέση του ζευγαριού



Γράφει η Αρετή Δρακάκη – Ψυχολόγος / Ψυχοθεραπεύτρια

Τι καθιστά μια σχέση υγιή και τι όχι;
Αυτό που αποτελεί οπωσδήποτε εμπόδιο στη δημιουργία μιας καλής συντροφικής σχέσης είναι η ύπαρξη ψυχολογικής βίας. Κι επειδή η ψυχολογική βία δεν είναι χειροπιαστή, όπως η φυσική, είναι δύσκολο πολλές φορές να τη διακρίνουμε. 
 Χρειάζεται όμως να αποσαφηνίσουμε τη διαφορά μεταξύ βίας και σύγκρουσης.
Στη σύγκρουση ο καθένας αναγνωρίζει τον άλλον ως ισότιμο και διατηρεί την ταυτότητά του.
Αντίθετα στη βία υπάρχει ασυμμετρία και κυριαρχία του δυνατότερου στον πιο αδύναμο, με τέτοιο τρόπο πουο άλλος θεωρείται αντικείμενο. Χωρίς να αρνούμαστε την ύπαρξη βίαιων γυναικών, η βία ασκείται – στατιστικά – τις περισσότερες φορές από τον άντρα προς τη γυναίκα.

Τι είναι όμως η Ψυχολογική Βία; Ψυχολογική Βία είναι η συμπεριφορά που αποσκοπεί στην περιφρόνηση του άλλου, με στόχο την αποδυνάμωση και υποταγή του, τον έλεγχο και τη διατήρηση της εξουσίας. Χρειάζεται να τονίσουμε ότι κάθε βία είναι πρώτα ψυχολογική και οι συνέπειές της είναι σοβαρότερες, ακόμη κι από τη φυσική βία. Από την άλλη δε νοείται φυσική βία χωρίς την ψυχολογική (Hirigoyen, 2006).

Τα χαρακτηριστικά της Ψυχολογικής Βίας είναι συνήθως τα εξής:

• Ο Έλεγχος στη ζωή του άλλου, με την έννοια της κακόβουλης κυριαρχίας και εξουσίας επάνω του.

• Η Απομόνωση από την οικογένεια, τους φίλους, την εργασία, την κοινωνική ζωή. Η απομόνωση είναι αποτέλεσμα της ψυχολογικής κακοποίησης, αλλά κι ένας τρόπος διατήρησης της βίας, καθώς το απομονωμένο άτομο θα αναζητήσει δυσκολότερα υποστήριξη.

• Η Παθολογική ζήλια, η οποία αποτελεί ένα ακόμη είδος ελέγχου.
Εκδηλώνεται με τη μορφή συνεχούς καχυποψίας, αστήρικτης απόδοσης προθέσεων και τάσης για ολοκληρωτική κατοχή.

• Η Υποτίμηση για τις διανοητικές ικανότητες, τη συμπεριφορά, την εμφάνιση, τη σεξουαλικότητα, την πατρική οικογένεια, το γονεϊκό ρόλο κ.λπ. Μέσω της περιφρονητικής στάσης και των προσβολών, επιδιώκεται να θιγεί η αυτοεκτίμηση του άλλου.

• Οι Ταπεινώσεις του άλλου και η παντελής έλλειψη σεβασμού προς το πρόσωπό του. Θύματα εδώ είναι κυρίως οι γυναίκες, καθώς πολλές φορές οι ταπεινώσεις είναι σεξουαλικού περιεχομένου και προκαλούν ντροπή, η οποία εμποδίζει τη γυναίκα να μιλήσει για αυτές και να αναζητήσει στήριξη.

• Οι Πράξεις εκφοβισμού ή Απειλές, π.χ. εκτόνωση σε αντικείμενα, ως επίδειξη δύναμης κι άσκηση έμμεσης βίας.

• Η Αδιαφορία στο αίτημα για τρυφερότητα κι η εκδήλωση απόρριψης ή περιφρόνησης.

• Η Άρνηση της άμεσης επικοινωνίας. Σε αυτή την περίπτωση το άτομο που ασκεί βία αρνείται το διάλογο, αποφεύγει να απαντήσει σε άμεσες ερωτήσεις και καταφεύγει σε υπονούμενα, πικρόχολους υπαινιγμούς, ψέματα ή διπλά μηνύματα που μπερδεύουν τον άλλον.



Στην αρχή το θύμα υπακούει για να ευχαριστήσει τον άλλο, αργότερα όμως συμμορφώνεται επειδή φοβάται. Έτσι αφαιρούνται σταδιακά από το θύμα η ικανότητα να αμυνθεί και το κριτικό πνεύμα. Οι αντιστάσεις του μειώνονται, με τέτοιο τρόπο που δεν μπορεί να αντιδράσει και καταλήγει να είναι πλέον αντικείμενο.

Η συνέπεια για το άτομο που δέχεται τη βία είναι να βιώνει τρομερό άγχος, λόγω έλλειψης επικοινωνίας, αλλά και ντροπή για όσα δεν παίρνει ή για όσα ανέχεται. Το θύμα, στην προσπάθειά του να διατηρήσει τη σχέση, εκθέτει τις αδυναμίες του, τις οποίες ο θύτης χρησιμοποιεί εναντίον του, καθιστώντας το θύμα υπεύθυνο για ό,τι συμβαίνει. Η ψυχολογική βία κορυφώνεται στη φάση του χωρισμού. Τα διαζύγια, σε αυτή την περίπτωση είναι βίαια, με πολύ χρονοβόρες διαδικασίες, και στόχο την αποδυνάμωση του άλλου (Hirigoyen, 2000).



Άλλες μορφές ψυχολογικής βίας

Η Οικονομική πίεση είναι ο συστηματικός έλεγχος όλων των εσόδων κι εξόδων, είτε όταν ο ένας σύντροφος εξαρτάται οικονομικά από τον άλλον, είτε όταν είναι αυτάρκης, είτε όταν έχει μεγαλύτερο εισόδημα.

Το Stalking είναι η άσκηση πίεσης στη φάση του χωρισμού, όπως ο έλεγχος των κινήσεων, η συχνή παρακολούθηση στο δρόμο, έξω από το σπίτι ή τη δουλειά, η τηλεφωνική παρενόχληση, κ.λπ.



Οπωσδήποτε στόχος είναι ο κάθε σύντροφος να ανακαλύψει τις δικές του αδυναμίες – για ποιους λόγους δηλαδή ο «θύτης» έχει ανάγκη να ελέγχει υπερβολικά και να κακομεταχειρίζεται το σύντροφό του ή για ποιους λόγους το «θύμα» επέτρεψε στο σύντροφό του την άσκηση ψυχολογικής βίας.
Δυστυχώς η κλινική πράξη έχει δείξει ότι ο «θύτης» θα μπει πολύ δύσκολα σε μια διαδικασία να αναζητήσει τους λόγους της συμπεριφοράς του.

Έτσι το άτομο που υφίσταται βία χρειάζεται να ενδυναμωθεί, προκειμένου να αλλάξει την κατάσταση. Αυτό δεν είναι εύκολο πολλές φορές, καθώς ενδέχεται να βρίσκεται για πολύ καιρό σε αυτό το στάδιο και να έχει υποστεί ισχυρό πλήγμα στην αυτοεκτίμησή του.

Από την άλλη, η έκθεση σε συνθήκες ψυχολογικής βίας μπορούν να προκαλέσουν έντονα συμπτώματα στρες και άγχους, που μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και σε σοβαρή μορφή κατάθλιψης. Το άτομο που υφίσταται τη βία είναι πιθανό να έχει βιώσει και στην οικογένειά του αντίστοιχες τραυματικές καταστάσεις ή για κάποιους λόγους να μην είχε σαφή αίσθηση της αξίας του. Όπως και να έχει είναι σημαντικό να αναγνωρίσει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται και – λαμβάνοντας βοήθεια και στήριξη – να αλλάξει τη θέση στην οποία έχει περιέλθει. Είναι μια προσπάθεια που είναι σημαντικό να κάνουν και οι δύο σύντροφοι, αν επιθυμούν να διατηρήσουν τη σχέση. Καθώς όμως οι επιπτώσεις είναι σοβαρότερες για αυτόν που υφίσταται τη βία, χρειάζεται να λάβει εκείνος την πρωτοβουλία να δώσει τέλος στην κακοποίηση έτσι ώστε να ζήσει απαλλαγμένος από οποιαδήποτε μορφή βίας.

6/2/13

Τσου ρε Λάκη!



Παλιά ήμουν φαν μπορώ να πω των επιθεωρήσεών του. Οι χαρακτήρες που έπλαθε κάποτε ήταν καθρέφτης της ελληνικής πραγματικότητας. Η μάνα με τη γούνα πάνω στο τελεφερίκ είναι από κείνα τα κείμενα που δεν ξεχνάς ποτέ. Η εισβολή του στην τηλεόραση με τους εμβληματικούς "Δέκα μικρούς Μήτσους" αποτέλεσε την ακτινογραφία μιας δεκαετίας που το χρήμα, το λάιφ στάιλ και η γκλαμουριά σκίασαν τις ζωές πτωχών και πλουσίων. Εύστροφος, παρατηρητικός, οξυδερκής, έπλασε ήρωες εμπνευσμένους, αντάξιους με κείνους του παλιού ελληνικού σινεμά που άλλωστε λατρεύει. Γι’ αυτό και καλούσε τους ζωντανούς ήρωες του συχνά στις εκπομπές του. Κάποτε παρακολούθησα και ένα σεμινάριο γραφής που έκανε εδώ στο Μύλο και ήταν αληθινό μάθημα.
Μετά έκανε ένα άνοιγμα στο σινεμά ενώ άρχισε και ένα προσωπικό life style ελαφρώς κόντρα σε όσα υποστήριζε. Προσπαθούσε να συνδυάσει το ποιοτικό με το εμπορικό που λένε και στις ντεμεκιές του Σμαραγδή και στα μπουζούκια τα βράδια με λαϊκά σταρ για ξεκάρφωμα. Παράλληλα κάτι ιστορίες σε κότερα, το στρατιωτικό και το τρελόχαρτο που έγινε σίριαλ στα μεσημεριανά, αλλά και δηλώσεις επί παντός του επιστητού και καλεσμένος σε όλα τα πάνελ τα βράδια των εκλογών, αγαπημένος καλεσμένος του Γιάννη Πρετεντέρη. Είχε αρχίσει να δίνει γραμμή. Εκεί τον έχασα. Είχε περάσει την όχθη.
Ήρθε ο καιρός του Τσαντιριού. Το μεγάλο κοινό. Ο λαϊκισμός. Οι μεγάλες κουβέντες. Όσα ήθελε ο κόσμος να ακούει. Και όσα ήθελε ο Λάκης να περάσει. Και τα πάρε δώσε με τον καλό κόσμο. Αυτούς που κορόιδευε στα φανερά τους συναναστρέφονταν στα κρυφά. Και ένας λόγος στα όρια του χυδαίου. Με ανέκδοτα, σαλούς του τηλεοπτικού χωριού, εύκολα θύματα για κοροϊδία, διδακτισμό, κόντρες της συμφοράς με τον Κούγια, την Άτζελα, τον Καρβέλα και άλλα φαιδρά πρόσωπα της ελληνικής τηλεοπτικής σφαίρας, ηρωισμοί, ψευδοκουλτούρα, τραγουδιστικά ντελίρια και προπαγάνδα. Χοντροκομμένη προπαγάνδα για μια σειρά ζητήματα και ηθελημένη αποσιώπηση άλλων σοβαρών θεμάτων.
Το εκλεπτυσμένο χιούμορ και σάτιρα της εποχής της Ελεύθερης Σκηνής έδωσε τη θέση του σε έναν επιτηδευμένο λόγο που θέριευε μαζί με τα νούμερα, που χάιδευε αυτιά και δημιουργούσε την ψευδαίσθηση της κοινωνικής εγρήγορσης του μεγάλου κοινού. Τρίχες κατσαρές. Κάθε φορά που έπεφταν τα νούμερα μας αποχαιρετούσε με πόνο ψυχής για πάντα. Και κάθε φορά που έπεφταν αναδουλειές "υπέκυπτε" στις πιέσεις των κοινωνικών αναγκών και επέστρεφε. Όπως τώρα που επιστρέφει με καλεσμένο το Σάκη Ρουβά για να δέσει το σιρόπι της αφύπνισης με λίγο μπανιστήρι. Δεν έχει θέματα άλλωστε να θίξει; Ετοιμάζονται οι μαθητές για το πλατό, η Ανθούλα, τα τσίπουρα, τα νησιώτικα, ψάχνουν τον επόμενο σαλό στη λαϊκή αγορά της Καλιδρομίου. 
Ξέρω, δεν κάνει να λέγονται αυτά δημόσια, πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί στο δημόσιο λόγο, ιδιωτικά στις παρέες επιτρέπονται οι απόψεις... Θα μου επιτρέψετε, όμως, την άποψη που έχω πια για τους ανθρώπους να τη βγάζω από μέσα μου χωρίς ένοχες. Είναι το καλύτερο μέσο πρόληψης της ψυχοθεραπείας.

2/12/09

Να μαι καλα να βγω στο δρομο. Να μιλησω για τους πονους..

Εν αναμονη των οσων προκειται να συμβουν στις 6 Δεκ, ποναω.
Εχω εναν πονοδοντο απο προχθες, αστα να πανε. Χθες μ επιασε και το στομαχι.
Κεντρο Αθηνας, ολοι παιρνουν τα μετρα τους. Οι "αριστεριστες λεει, εχουν καιρο που καλουν ομοιδεατες τους απο το εξωτερικο. Ωχ, ποναω παλι.
Στομαχι παλι. Ο ενας πονος με κανει να ξεχναω τον αλλον. Που να φτιαξεις δοντια τη σημερον ημερα. Θες πολλες χιλιαδες ευρω. Που να βρεθουν. Κι εξαλλου, πως θα σπουδασουν τα παιδια με τετοιου ειδους σπαταλες...
Οι περιπολιες στο κεντρο καθε μερα πυκνωνουν. Βγηκε κι ο Σαμαρας αρχηγος. Ο κυρ Νικολας ο χασαπης νιωθει ηδη πιο ασφαλης λεει. Ταξις και ηθικη! Δικιο λεω θα χει. Χασαπης ειναι, ξερει απο αιματα. Κατα πως φαινεται αρα κι ο Σαμαρας. Αχ κολοστομαχο, δε λεει να περασει.. Εχει γουστο παλι αυριο να με πιασει τιποτ' αλλο. 3 εχει αυριο ο μηνας. Η Κυριακη πλησιαζει. Ολοι ετοιμαζονται για την επετειο. Σιδεροκατασκευες στις προσωψεις. Με το μεσα ομως τι γινεται... Πονος αβασταχτος για την δυσμοιρη μανα. Τι να λεν οι αλλοι πονοι? Ποιας Κυριακης μεταλειψη ποιον πονο ν απαλυνει? Φαρμακο, καμμια 6η Δεκ δε θα φερει.
Μπα θα μου χει περασει λεω μεχρι τοτε. Να μαι καλα, να βγω στο δρομο. Να μιλησω για τους πονους και τα φαρμακα σ οποιον μπορεσω. Σε οποιον βρω. Σ οποιον δε ξερει τι ποναει και σπαει. Σ οποιον λυγιζει. Μεσα απο σταχτες θα αναγεννηθει ο νεος κοσμος. Μα θα ναι οι δικες του. Στη νεα κοινωνια μεταναστες θα βρεθουνε ξαφνικα οι πολλοι απ την αναγκη. Και θα ναι και εκεινοι μονοι, οπως τωρα οι σημερινοι ιδεολογοι, πολεμωντας να τα καταφερουν.
Αλεξανδρε, ξερω πως δε μας βλεπεις γιατι δεν υπαρχει αλλη ζωη. Ευτυχως ομως. Αλλιως τι θα σου απανταγε τωρα η θρησκεια τους? Καλυτερα λοιπον, για ολους.

21/11/09

Παγκοσμια ημερα τηλεορασης. Εσυ επιλεγεις!


H Οπρα με δάκρυα αποχαιρετά το κοινό 6 λεπτα και 15 δευτερολεπτα


Οι συγχωνεύσεις Ταμείων στο επίκεντρο της κυβερνητικής ατζέντας για το Ασφαλιστικό. 35 δευτερολεπτα



Η μεγαλύτερη φοβία της Ράνιας Θρασκιά 4 λεπτα και 30δευτερολεπτα

Αλήθεια τι προτιμά η απόλυτη σταρ Άννα Βίσση όταν τίθεται το ερώτημα "Bratt or Angelina"; 5 λεπτα

Ποσο χρονο αφιερωνεις εσυ για καθε τετοια ειδηση?
Μη ξεχνας, η τηλεοραση παραμενει παντα μια συσκευη που λειτουργει με τηλεκοντρολ. Και στο τελος τελος εχει και ενα κουμπακι που το λενε OFF! Εσυ επιλεγεις!

15/10/09

1969-2009 40 χρονια Hippies! (Μια αλλη νεολαια, μια αλλη εποχη)




Τα παιδιά των λουλουδιών, ή οι hippies όπως είναι πιο γνωστοί, δραστηριοποιήθηκαν, πήραν τη ζωή στα χέρια τους και δεν δείλιασαν μπροστά στο κατεστημένο, ούτε ντράπηκαν εξαιτίας της διαφορετικότητάς τους. Το San Francisco θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί ως η γενέτειρα πόλη της λέξης «hippies».

Τα παιδιά των λουλουδιών (ονομάστηκαν και έτσι επειδή μοίραζαν λουλούδια στους περαστικούς κατά τη διάρκεια αντιπολεμικών διαδηλώσεων) δεν κατέγραψαν ποτέ την ιδεολογία τους και την κουλτούρα τους σε κανενός είδους κείμενο ή μανιφέστο.

Κατά τη διάρκεια της ταραχώδους δεκαετίας του 1960, οι hippies αναζητούσαν και απαιτούσαν την αλλαγή της τότε κοινωνίας.

Επιθυμούσαν να ζήσουν κοντά στη φύση, μακριά από τα γεμάτα τσιμέντο και άγχος αστικά κέντρα. Καταγγείλανε τον καταναλωτισμό, τον δυτικό τρόπο ζωής, τις αξίες του και τον πόλεμο στο Vietnam. Ήρθαν σε επαφή με κουλτούρες και πολιτισμούς της Ανατολής και κυρίως της Ινδίας. Eπηρεάστηκαν από την φιλοσοφία του Ινδουισμού που υποστηρίζει πως ο σκοπός της ζωής πρέπει να είναι η φώτιση και η τελείωση.

Οι νέοι της εποχής εκείνης αντιλήφθηκαν πως δεν τους ταίριαζε ο τρόπος ζωής που τους είχαν μάθει οι γονείς τους. Ένιωθαν εγκλωβισμένοι μέσα στα συμβατικά, ατσαλάκωτα, μουντά ρούχα που είχαν θεωρηθεί ως τα κατάλληλα για αυτούς και κυρίως για την κοινωνία όπου ζούσαν. Ασφυκτιούσαν μέσα στα μονότονα τσιμεντένια δίχως πνοή σπίτια τους.

Επιθυμούσαν μια μποέμικη ζωή, μακριά από τους θορύβους της πόλης και των εργοστασίων. Μια ζωή δίπλα στην φύση, όπου άνθρωποι και λουλούδια ζούνε αρμόνικα, ο ένας μέσα στον άλλο. Μια ζωή χωρίς το άγχος του 8ώρου και της άκρατης παραγωγικότητας που πρόσταζε ο καπιταλισμός.

Άρχισαν, λοιπόν, να αμφισβητούν την κοινωνία και τις αξίες της και να υποστηρίζουν πως ο άνθρωπος έχει δικαίωμα και στην τεμπελιά και στην αγάπη και στην ειρήνη και στην ελεύθερη επιλογή.

Οι hippies αποφασισμένοι να αλλάξουν την ζωή τους και ίσως όλο τον κόσμο, εγκαταλείπουν τα σπίτια τους και να ζουν νομαδικά με την συντροφιά των ομοϊδεατών τους. Βγάλανε τα συμβατικά κουστούμια τους και φόρεσαν jeans, παντελόνια καμπάνες, πολύχρωμα t-shirts που είχαν διακοσμήσει με λουλούδια, φυλαχτά και τεράστια δακτυλίδια, δημιουργώντας το ιδιαίτερο στυλ τους, το ονομαζόμενο ψυχεδελικό. Το ψυχεδελικό στυλ τόσο ισχυρό όσο και μισητό από τα άλλα στυλ ως το 1970 είχε κάνει τον κύκλο του και έχασε την απήχησή του όσο γρήγορα την κατέκτησε. Πολλοί νέοι αφήνουν τα γένια και τα μαλλιά τους να μακραίνουν ενώ τα μέλη της American Civil Rights Movements αφήνουν τα σγουρά και φουντωτά μαλλιά τους ατημέλητα επιθυμώντας, μιμούμενοι τους Αφρο-Αμερικάνους, να τους υποστηρίξουν.

Η μουσική δεν άργησε και αυτή να αλλάξει.

Τη θέση του Swing και των Blues την κέρδισε το Rock & Roll. Πλέον, οι νέοι χορεύουν υπό τους ήχους του Jimi Hendrix, της Janis Joplin, του Bob Dylan και συγκροτημάτων όπως οι Jefferson Airplane, οι Grateful Dead, οι Sly & The Family Stone κ.α.. "Τα παιδιά των λουλουδιών" γοητεύονται και από την παραδοσιακή ανατολίτικη μουσική και κυρίως την Ινδική. Τα συγκροτήματα της εποχής πειραματίζονται με τους ήχους της ηλεκτρικής κιθάρας και συνδυάζουν τις συναυλίες τους με ψυχεδελικά light shows. Οι στίχοι των τραγουδιών καταγγέλλουν τον μιλιταρισμό, τον καπιταλισμό. ενώ εξυψώνουν την αγάπη, την ειρήνη και την κατανόηση. Οι συναυλίες της δεκαετίας του 1960 χαρακτηρίζονται ως εμπειρίες ζωής.

Αξιομνημόνευτα γεγονότα- Θρυλικές συναυλίες:29 Απριλίου 1967: «The 14 Hour Technicolor Dream Show» με τους Pink Floyd, The Move, The Party Things και John’s Children, κατά τη διάρκεια του σόου απαγγέλθηκαν ποιήματα και προβλήθηκαν ταινίες. Το σόου πραγματοποιήθηκε στο London’s Alexandra Palace και συμμετείχαν περίπου 10 χιλιάδες άνθρωποι.Καλοκαίρι 1967: Στο Haight- Ashbury του San Francisco συγκεντρώθηκαν 75 χιλιάδες νέοι περίπου που πήραν μέρος «Στο καλοκαίρι της αγάπης» βιώνοντας την ελευθερία που αναζητούσαν. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού έδωσαν συναυλίες οι Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jefferson Airplane, και οι Grateful Dead.

15 έως 17 Αυγούστου 1969: Ίσως το πιο γνωστό μουσικό φεστιβάλ όλων των εποχών, το Woodstock Music Festival πραγματοποιήθηκε σε υπαίθριο χώρο στο Bethel της Νέας Υόρκης. To συναυλιακό αυτό γεγονός θεωρείται ακόμη και σήμερα ένα από τα σύμβολα του κινήματος των hippies. Σχεδόν μισό εκατομμύριο ανθρώπων παρακολούθησαν τα μουσικά ινδάλματα Richie Havens, Ravi Shankar, The Who, Crosby, Still and Nash, Janis Joplin, Jimi Hendrix κ.α.. Η χρήση ναρκωτικών ουσιών όπως μαριχουάνα και LSD ήταν άφθονη, όμως καμιά πράξη βίας δεν σημειώθηκε, αντιθέτως μάλιστα χαρακτηρίζεται ένα από τα πιο «ήρεμα/ειρηνικά» φεστιβάλ.Τα ναρκωτικά δεν ήταν ξένα στην καθημερινότητα των hippies. Η μαριχουάνα και το χασίς ήταν από τα πιο διάσημα ναρκωτικά. Τα ναρκωτικά ήταν ένα κομμάτι της ζωής τους αλλά κυρίως του πειραματισμού που τους χαρακτήριζε ως κίνημα. Παρόλο που δεν έκαναν όλοι οι hippies χρήση ναρκωτικών ουσιών, είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα που τους καταλογίζουν πάντοτε.

Η καθημερινότητα των παιδιών των λουλουδιών δεν περιοριζόταν στο καθισιό, το σεξ, το παίξιμο της κιθάρας και την χρήση των ναρκωτικών.

Οι hippies από τον πρώτο κιόλας καιρό της εμφάνισής τους ασχολούνται με την κοινωνία και οτιδήποτε έχει σχέση με αυτήν. Η ακτιβιστική τους δράση είναι γνωστή, αλλά υποβαθμίζεται λόγω της προκατάληψης και της επικριτικής στάσης της καθωσπρέπει κοινωνίας.

Η ιδιότυπη επανάσταση των hippies εναντιωνόταν στον πόλεμο, τις πρακτικές του ρατσισμού και την απληστία της καπιταλιστικής κοινωνίας.

Οι επαναστατημένοι νέοι του 1960 τραγουδούσαν στίχους αγάπης, κρατούσαν αντιπολεμικά πανό, μοίραζαν φυλλάδια και έβαζαν λουλούδια στις κάνες των όπλων. Η Αμερική ξεκινά τον πόλεμο στο Βιετνάμ το 1961 και χάνει αντιμετωπίζοντας την κατακραυγή όλου του πλανήτη και τις διαδηλώσεις των hippies.

Ο Γκάντι υποστηρίζει με τα λόγια του τα παιδιά των λουλουδιών, τα μηνύματά του ξεσηκώνουν τους φοιτητές με αποτέλεσμα τις κινητοποιήσεις, διαδηλώσεις με φωτεινό σημείο τον Μάη του ’68. Ο hippies κερδίζουν σιγά σιγά την προσοχή της πολιτείας και των ΜΜΕ κλέβοντας πρώτα μερικά λεπτά δημοσιότητας και εν συνεχεία τις εντυπώσεις.

Το σύστημα χρησιμοποιεί επιλεκτικά κάποιους από τους hippies ως παραδείγματα προς μίμηση προσπαθώντας να φτάσει στην προβοκάτσια. Τα media καθιστούν μόδα την κουλτούρα των hippies με αποτέλεσμα, μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1960 να έχουν αφομοιωθεί από το σύστημα.

Παρόλα αυτά επηρέασαν τον τρόπο σκέψης τόσο της κοινωνίας όσο και των επιχειρήσεων, σε τέτοιο βαθμό ώστε να τους προβληματίσουν, να τους ωθήσουν να διαφοροποιήσουν την καπιταλιστική πολιτική και στρατηγική που διατηρούσαν στο παρελθόν και να επαναπροσδιορίσουν τις αξίες τους, δίνοντας περισσότερες ελευθερίες στην διανόηση.

Σύντομα, όμως, θα τους εξευτελίσουν χαρακτηρίζοντάς τους μέθυσους, σεξομανείς, ανήθικους, άπλυτους με λίγα λόγια μιάσματα της κοινωνίας, παραποιώντας την ιδεολογία τους, μεμφόμενοι τις επιθυμίες τους και την ελεύθερη βούλησή τους. Η πραγματικότητα μπορεί να πλησιάζει τις παραπάνω κατηγορίες, αλλά είναι γεγονός πως ο εξευτελισμός του παραπάνω κινήματος συνέφερε ιδιαίτερα το σύστημα της εποχής, αφού δεν προσφερόταν αλλά ήταν αντίθετο ως προς τα συμφέροντά του. Έχουν διατυπωθεί πολλές μομφές κατά των hippies, κάποιες είναι δικαιολογημένες ενώ άλλες όχι, καθώς έχουν υποπέσει πολλές φορές σε εσφαλμένα συμπεράσματα και μη αποδεκτές πρακτικές.Ο αμερικάνος ποιητής Allen Ginsberg εμπνεύστηκε το 1965 την φράση «Flower Power» σε μια διαδήλωση εναντίον του πολέμου στο Βιετνάμ, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά την ισχυρή επίδραση του κινήματος των hippies. Τα ψυχεδελικά τραγούδια ακούγονται μέχρι σήμερα το ίδιο δροσερά και ελπιδοφόρα.

Η δύναμη των λουλουδιών δεν ατόνησε ποτέ. Οι σημερινοι σιωπηλοι , απολιτικοι, "αναρχικοι", χουλιγκανς, ταραξιες ή οπως αλλιως κι αν τους χαρακτηριζει (συκοφαντει) το συστημα εμπνεονται συνειδητα-ασυνειδητα απο τετοια παρελθοντα και αργα η γρηγορα θα αποτελουν την επομενη πρωτοπορια των λαων.
Οι hippies δεν θα σταματήσουν ποτέ να υπάρχουν και να κινητοποιούνται.
.

19/9/09

Το δωρο...

Αναδημοσίευση από το blog του Σπύρου Γιανναρά

Μπήκα όπως κάθε βράδυ στο μετρό, βρήκα ελεύθερο κάθισμα και κάθισα. Απέναντί μου καθόντουσαν δύο νεαρά μελαμψά παιδιά από την Ινδία ή το Πακιστάν, γεγονός που μάλλον εξηγούσε το γιατί σε ώρα αιχμής τα δυο αντικριστά τους καθίσματα παρέμεναν αδειανά. Μου χαμογέλασαν ζεστά, προσφέροντάς μου ένα βουβό, αλλά εύγλωττο καλωσόρισμα. Ενιωσα αμήχανα, αλλά εντούτοις τους κοίταξα στα μάτια, ανακαλύπτοντας δυο φωτεινά και προσηνή πρόσωπα. Δεν ξέρω γιατί αλλά μόλις το μάτι μου έπεσε στο μακρύ περίτεχνο κομποσχοίνι που ο ένας εκ των δύο είχε τυλιγμένο στην παλάμη, δεν βάσταξα και είπα, δείχνοντάς το με το χέρι: πολύ όμορφο κομποσχοίνι…

Εκείνος στράφηκε στον διπλανό του, που του μετέφρασε την ξεκάρφωτη φράση μου, κι αμέσως το ξετύλιξε από το χέρι και μου το προσέφερε. Πάρε το, συμπλήρωσε ο άλλος. Εμεινα άναυδος. Η αφοπλιστική κατάδηλη ειλικρίνεια της δωρεάς δεν άφηνε περιθώρια άρνησης του δώρου· κανένα περιθώριο ανούσιας υπακοής στις επιταγές της τυπικής δυτικοευρωπαϊκής «ευγένειας». Τα δύο παιδιά ήταν πολύ πρόχειρα ντυμένα, φτωχικά με τα σημερινά μικροαστικά δεδομένα. Ηταν φανερό ότι το δώρο προερχόταν από το υστέρημά τους.
Θυμήθηκα τα λόγια του ταχυδρόμου του Ταρκόφσκι: «το δώρο πρέπει να είναι θυσία για να είναι δώρο». Συνειδητοποίησα ντροπιασμένος πως όχι μόνο δεν είχα τίποτε – παρά την τεράστια τσάντα που κρατούσα – να τους προσφέρω, αλλά και τίποτα που θα μου έλειπε αν το έδινα. Τίποτα που να μπορεί να λειτουργήσει, να κοινωνηθεί ως δώρο.

Δεν ένιωσα απλώς βαθιά απογοητευμένος από τον εαυτό μου, αλλά ότι βρίσκομαι, ως γέννημα θρέμμα της Δύσης ενώπιον ενός υπέρμετρα ανώτερου, πανανθρώπινου πολιτισμού. Τότε έκανα άλλη μια απέλπιδα σκέψη: όλοι εμείς ετοιμαζόμαστε να πάμε στις κάλπες με μοναχικό εφόδιο τις ατομικές, εγωτικές μας απαιτήσεις για μια πιο εύκολη καταναλωτική ζωή. Ανίκανοι να κάνουμε το παραμικρό δώρο.

Εδώ δουλεύω, μου είπε ο νεαρός καθώς περνούσαμε από τον σταθμό του Θησείου. Το βράδυ, το κρύο πολύ. Χαμογέλασα πονεμένα και σηκώθηκα. Εμένα κάνει παγωνιά μέσα μου, σκέφθηκα.

21/8/09

Ολο και καποιες ωραιες βραδιες μας περιμενουν ακομα...



Ενταξει,ενταξει παραπονιαρηδες. Γυρισαμε-ζουμε ολοι απο τις διακοπες και πεφτει καταθλιψη?
Οχι κι ετσι βρε αδερφε. Ολο και καποιες ωραιες βραδιες θα μας περιμενουν ακομα. Δεν μπορει. Να, παρτε για παραδειγμα, τι ψαρεψα απο τα προγραμματα καποιων δημων στα site τους στο internet για τις αμεσως επομενες ημερες.
Εχουμε και λεμε λοιπον:

- 24/8 Θανος Μικρουτσικος και Υπογεια ρευματα, θεατρο Κολωνου, τιμη 5 ευρω
- 25/8 Ελλαδα-Ρωσια στο ΟΑΚΑ μπασκετ με τιμη 10 ευρω (για να μη ξεχναμε και την επισημη αγαπημενη μας)
- 26/8 Πετα και Ζουνη σε μουσικοθεατρικη παρασταση, θεατρο Αττικου αλσους, ελευθερη εισοδος
- 31/8 Συναυλια Πλιατσικα στη Νικαια, τιμη 10 ευρω
- 1/9 συναυλια Ροδα και Κωστα Καραλη, θεατρο Κολωνου, με ελευθερη εισοδο
- 2/9 Μανια Παπαδημητριου και Καλλιοπη Βετα, μουσ/θεατρικη παρ. θεατρο Αττικου αλσους, ελευθερη εισοδος
- 6/9 θεσμοφοριαζουσες, με Κωνσταντινου και Τσιβιλικα, θεατρο Κολωνου, ελευθερη εισοδος
- 7/9 στο ιδιο θεατρο, Μιλτος Πασχαλιδης, συναυλια με ελευθερη εισοδο
- 9/9 Συναυλια του Μπαμπη Στοκα στο Μεγαρο με τιμες απο 10 ευρω
- 10/9 Ορνιθες, στο θεατρο Θ βεγγος στον Κορυδαλλο με ελευθερη εισοδο
- 11/9 Δον Κιχωτης, Κιμουλης και Πιατας, θεατρο αττικου αλσους, τιμη 10 ευρω
- 12/9 Περιδης και Ρασουλης μαζι στο θεατρο Αττικου αλσους με 10 ευρω
- 14/9 Goran Bregovic στη Νικαια με ελευθερη εισοδο
- 18-20/9 Χαινηδες στη γιορτη μπυρας στην Πλ Μεμου Κορυδαλλου φυσικα δωρεαν

Κι αλλα ακομα υπαρχουν προσεχως. Αυτα ειναι ενα μονο δειγμα. Οπως βεβαια και πολλες ακομα εκδηλωσεις-συναυλιες αλλα που λογω ακριβου για τα μετρα των πολλων εισητηριο(20+) δεν τα ανεφερα καθολου.

Α, να μην το ξεχασω. Να μη ξεχναμε και τα υπεροχα θερινα σινεμαδακια, ε? Οσο προλαβαινουμε ακομα να τα τιμουμε κι αυτα οπως τους αξιζει.
Λοιπον, τι λετε?

3/10/08

Διαλεξη Σεγκολεν Ρουαγιαλ. Σημεια των καιρων!

Πεμπτη 2/10/08. Μεγαρο. Διαλεξη Σεγκολεν Ρουαγιαλ.

Στιγμιοτυπο 1.
18:55
Η Κα Δαμανακη καταφθανει στην εισοδο. Εκει στεκεται απο πριν ο "Κος" Ψυχαρης περικυκλωμενος απο τρεις μπραβους του "αρματωμενους" σαν αστακους. Η Κα Δαμανακη τον χαιρετα, του χαμογελα και τον ασπαζεται με θερμη και χαρα που δεν κρυβεται με τιποτα. Ανταλλασουν μεταξυ τους μερικες φιλικοτατες κουβεντες, καποια αστειακια και προχωρουν προς τα μεσα...


Στιγμιοτυπο 2.
19:01
Ο Προεδρος Λαμπρακης υποδεχομενος τους Σημιτη, Σιουφα, Αλογοσκουφη κλπ. τους λεει: "Κυριοι, θα ειναι πολυ χρησιμη η αποψινη ομιλια εμ..." (σιωπη απο ολους μαζι με απορια)... "Ε, θα μας κανει καλο...εμ... διοτι θα φερει τους νεους ενα βημα πιο κοντα στην πολιτικη...Ε... διοτι..ε... οπως ξερετε, οι νεοι μας σημερα, οταν ακουν πολιτικη, παραμενουν παγεροι..." (σιωπη και απορια απο ολους)...


Στιγμιοτυπο 3.
20:41
Μετα την διαλεξη ακολουθει δειπνο.
Στο κεντρικο τραπεζι καθονται, στη μεση η Κα Ρουαγιαλ, δεξια της ο Σημιτης, αριστερα της ο Γιωργος Παπανδρεου. Διπλα στον Γιωργο ο Πρετεντερης(μοναδικος εκπροσωπος ΜΜΕ !) κι ο Πετρος Ευθυμιου!
Διπλα στον Σημιτη , η Μπακογιαννη, κι ο Αλογοσκουφης...
Σε αλλο τραπεζι καθονται ο Βενιζελος με τον Παγκαλο την Ραπτη και την Διαμαντοπουλου...
Στο κεντρικο τραπεζι ολοι περνουν μια χαρα. Φαινονται ευδιαθετοι και φιλικοι. Μετα απο λιγο η Κα Ρουαγιαλ αποχωρει. Η υπολοιπη παρεα αρχιζει τα αστεια και τα ανεκδοτα. Σημιτης, Γιωργος, Πρετεντερης κλπ γελουν με την ψυχη τους.
Ο Αλογοσκουφης ασχολειται στα γλυκα του μπουφε.

Διαπλοκων διαδρομες και αγιος ο θεος...
Ολα πανε καλα. Ολα πανε καλα...