16/1/15

Από το Α σου στο Ω

Από το Α σου στο Ω,  αφήνω πίσω μου το Α
Αλαζονικά αρχηγικό μ' ακόμα και στερητικό σαν χρειαστεί.
Πάντα με πόναγε αυτή του η πρωτιά σε κάθε τι.
Πάντοτε μου φαινότανε τόσο στημένη, κλινική και επηρμένη.
Το προσπερνώ, άλλο μη με πληγώνει.

Όμως το άλλο..,  τι δικό μου που το νιώθω.

Ω
σαν Ο ανοιχτόκαρδο.
Κι ενώ ωμέγα ονομάζεται,
σαν Ο κλειστό, θεόκλειστο τo αποκαλούν τα λόγια.
Ω, μέγα αγώνα καταδικασμένο δια παντός να δίνει
για να κρατιέται ανοιχτό,
κι όμως τελικά, κάθε φορά, να είναι αυτό που το εγώ κλειδώνει. 

Ω 
ως καταληκτικό, 
μοιραία καθοριστικό σ' ότι ανθρώπινο μικρό ή μεγάλο  
στο ζω, στο αγαπώ, στο σε θέλω, στο ζηλεύω, στο πονώ 
και στο δικό σου "δε μπορώ" ακόμα,
ένταση, πάθος κι έρωτα αμετακλήτως να δηλώνει. 

Ω 
κι ως μη καταληκτικό
σπουδαίο ακόμα.
Όπως στο ωχ!
Κι εκεί ακόμα καθοριστικό, σαν καταληκτικό να ήταν
κι ας περισσεύει ένα χ
Αυτό, άγνωστο του άρεσε παντού να μένει. 

Ενώ το Ω,
ως χ άγνωστο, 
αυτό,
μονάχα μες στο εγώ σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: