4/7/17

Μέσα μου κοιμάται μια λύπη. Πρόσεχε μην μου την ξυπνάς

Δεν έχω θυμό μέσα μου!
Δεν έχω έχθρα για κανέναν!
Όμως μέσα μου κοιμάται μια λύπη!
Πρόσεχε μην μου την ξυπνάς!

Κι η λύπη όταν την ξυπνάς γίνεται θάνατος!
Μην μου ξυπνάς την λύπη μέσα μου.
Άστην να κοιμηθεί, να γαληνέψει και να ξεχαστεί.
Θα θελα να μπορούσα να θυμώσω και να φωνάξω.
Να ξεσπάσω, να κλάψω, να εκδικηθώ.
Μόνο που τίποτα από αυτά δεν θέλω να κάνω.
Το μόνο που θέλω είναι να κοιμίσω την λύπη μου.
Να την κοιμίσω και να την ξεχάσω.
Όπως κάνω ότι ξεχνώ τόσα πράγματα.
Κι ας μην τα ξεχνώ.
~~Ουίλλιαμ Σαίξπηρ~~

1/7/17

First Cut Is The Deepest



I would have given you all of my heart
but there's someone who's torn it apart
and she's taking almost all that I've got
but if you want, I'll try to love again
baby I'll try to love again but I know

The first cut is the deepest, baby I know
The first cut is the deepest

'cause when it comes to being lucky she's cursed
when it comes to lovin' me she's worst
but when it comes to being loved she's first
that's how I know

The first cut is the deepest, baby I know
The first cut is the deepest

I still want you by my side
just to help me dry the tears that I've cried
cause I'm sure gonna give you a try
and if you want, I'll try to love again
but baby, I'll try to love again, but I know

The first cut is the deepest, baby I know
The first cut is the deepest

'Cause when it comes to being lucky she's cursed
when it comes to lovin' me she's worst
but when it comes to being loved she's first
that's how I know


The first cut is the deepest, baby I know
The first cut is the deepest

26/6/17

Συγκλονιστικοι αδερφοι Αντετοκουμπο

"Να μη νομίζεις ποτέ ότι είσαι μέτριος. Δεν είσαι μέτριος. 
Μόνο άμα το νομίζεις, θα είσαι." 

Γιαννης Αντετοκουμπο.


Υπαρχει και μπασκετ γυναικων!

Eurobasket 2017. 4ες στην Ευρωπη, προκριση στο παγκοσμιο και η Εβ.Μαλτση στην καλυτερη 5αδα του Eurobasket 2017 !



                                 Δεν καταλαβαινω ρε, δεν καταλαβαινω!

                                     Αφιερωμα στον αθλο της εθνικης



12/6/17

Ερωτική ζήλια...

Εγώ, η ανασφαλής ερωτευμένη, η αιώνια αγχωμένη και καχύποπτη, κουράστηκα. Κουράστηκα ν’ ακούω τον εαυτό μου να λέει «δεν σε πιστεύω», «που είσαι;», «ποιος είναι;». Κουράστηκα με το φόβο μου, το θυμό μου, την ανασφάλειά μου. Κουράστηκα να νευριάζω, μη αντέχοντας την εξάρτηση που αισθάνομαι για σένα… κουράστηκα.
Χρόνια τώρα περιορίζω την ελευθερία σου και αναρωτιέμαι πως μπορώ να αγαπάω κάποιον που δεν είναι ελεύθερος να είναι ο εαυτός του. Μήπως δεν αγαπάω; Μήπως απλά είσαι ένα αντικείμενο πάθους, κτητικά δικό μου, που συμπαρασύρει τα υπόλοιπα στοιχεία του εαυτού μου, όπως ο νους και η βούληση;
Ξέρεις, μαζί σου βιώνω μια καθημερινή απειλή εγκατάλειψης, μια συνεχή αβεβαιότητα και δεν φταις εσύ.
Δεν ελέγχω ούτε τη ζωή μου, ούτε τους φόβους μου, μόνο εσένα.
Είσαι εσύ η τέλεια ψευδαίσθηση ελέγχου.
Μέσα σου κρύβω τις βαθύτερες ανασφάλειές μου και γίνομαι εγώ παράλογη κι εσύ η εμμονή μου.
Εστιάζω τη σκέψη μου σε οτιδήποτε είναι αρνητικό. Η συμπεριφορά σου μεταφράζεται από εμένα πάντα ως έλλειψη ενδιαφέροντος, επιβεβαιώνοντας την καχυποψία μου και αφαιρώντας σου το δικαίωμα πρόσβασης στα συναισθήματά μου.
Είμαι μόνη μου στην προσπάθεια να είμαι μαζί σου, ή τουλάχιστον έτσι νιώθω.
Είμαι ένας άνθρωπος γεμάτος από προκαταλήψεις και μνήμες.
Τροφοδοτώ τη ζήλια μου με άσχετους συνειρμούς, στερεότυπα και φανταστικά σενάρια.
Απομακρύνομαι από την πραγματικότητα και εγκλωβίζοντάς σε νοιώθω εγκλωβισμένη.
Μάταια προσπαθεί η ζήλια μου να επιβάλλει την εμπιστοσύνη… η εμπιστοσύνη δεν επιβάλλεται.
Τι να κάνω όμως; Πως θα καταφέρω να βγω απ΄ αυτό το φαύλο κύκλο που μέρα με τη μέρα σε διώχνει μακριά μου; Πότε θα σταματήσω να κρύβω την ανάγκη μου για έλεγχο πίσω από την απαίτησή μου για ειλικρίνεια;
Δεν θέλω πια οι παράλογες σκέψεις μου να καθορίζουν την καταστροφική συμπεριφορά μου.
Θέλω παραδεχόμενη τη ζήλια μου, να την καταλάβω και να με καταλάβω. Να καθορίσω τη λειτουργία της και την πηγή της. Θέλω να σου μιλήσω γι’ αυτήν δημιουργώντας θεμέλια επικοινωνίας κι ασφάλειας, θέλω να σε εμπιστευτώ, εμπιστευόμενη πρώτα τον εαυτό μου.
Θέλω μέσα σ’ ένα χώρο κοινής αποδοχής να μην «θέλω» μόνο εγώ, αλλά κι εσύ.
Να μην «μπορώ» μόνο εγώ, αλλά κι εσύ. Εχω καταλάβει πια πως η αγάπη και ο σεβασμός στην ελευθερία σου είναι ο μόνος τρόπος για να σε νοιώσω αληθινά «δικό μου», αλλιώς….

Ερωτική ζήλια, του Ιωάννη Χουρδά
iporta.gr

8/6/17

Παραπανω υπαρχει;-Sweet Dreams



Παραπανω απ αυτο
το σκαλι π' ονειρευτηκες
Παραπανω απ αυτο 
το σκαλι που ανεβηκες
Απ αυτο το, ολο και πιο πανω, της αρχης
που στο τελος απλα αορατο καταντησε
αφου οπου εφτασες ξεμεινες
σα σκυλι σε σκαλι να φωναζεις 
μπορω; να μ αγαπησω πιο πολυ απ αυτο μπορω;
και τι αλλο μου πρεπει για λιγο πιο πολυ απ αυτο;
Παραπανω υπαρχει
η ως εκει ητανε;
sweet dreams are made of this  who am i to disagree

6/6/17

Και τωρα τι;

Ζεστη ανυποφορη
ιδρωτας χυλωμενος απο βρωμιες 
που ουτε χθες ξεπλυθηκαν
ανειπωτες συγνωμες
επανορθωσεις ψευτικες
βαρος απροσμενο η μηπως οχι;
Ανυδρα λογια ολα 
μαραζωμενα φυλλα απο λιβα ερημου
λυγισμενα απο πικρα
χωρις ανασες
ετοιμα να χαθουν αν δε τα ποτισει επειγοντως
αλλαγη καιρου