16/11/16

#Obama_Athens




Για 2 μερες και ειδικα για 30τοσα λεπτα πριν λιγο, ενιωσα επιτελους Πολιτης.
Και πολιτης του κοσμου, και πολιτης με αξια που με σεβεται ο προεδρος, ο ηγετης, ο επικεφαλης της μεγαλυτερης δημοκρατιας του πλανητη.. Αλλα ενιωσα και περηφανος κι ως Ελληνας.
Για οτι δεν με κανει ποτε να νιωθω ο δικος μας σημερινος δηθεν ηγετης ουτε στο ελαχιστο αλλα τα ενιωσα μαζι σου προεδρε Ομπαμα σ ευχαριστω απο καρδιας.

Barack Obama:
-"Ο πιο σημαντικός τίτλος σε μια χώρα δεν είναι του προέδρου ή του πρωθυπουργού. Είναι ο τίτλος του πολίτη".
-Δεν υπάρχει "εμείς ή αυτοί". Η Δημοκρατία είναι το μόνο Πολίτευμα που μας επιτρέπει να εργαζόμαστε πάνω στις διαφορές μας με ειρηνικό τρόπο.
-Δεν θα μπορούσα να έχω περισσότερες διαφορές από τον νέο πρόεδρο Τραμπ. Αλλά η (αμερικανική) Δημοκρατία είναι πιο ισχυρή από τα πρόσωπα.
-Με την τεχνολογια η παγκοσμιοποιηση ειναι μονοδρομος.
"Ο κόσμος φοβάται την παγκοσμιοποίηση και τραβιέται πίσω. Το είδαμε εδώ στην Ελλάδα, το είδαμε στις ΗΠΑ το είδαμε και στο δημοψήφισμα στο ΗΒ"
Kαι τελος, το καλυτερο.
-"Οι αλλαγές θα αρχίσουν με την φωνή των νέων!"

Να διδάσκεται στα σχολεία!!!
Μπαρακ Ομπαμα:
«Στις χώρες μας, στην αμερικανική και στις περισσότερες ανεπτυγμένες οικονομίες, θέλουμε οι άνθρωποι να ανταμείβονται για τα επιτεύγματά τους. Πιστεύουμε πως οι άνθρωποι πρέπει να ανταμείβονται επειδή ανακάλυψαν κάποιο καινούργιο προϊόν, κάποια νέα υπηρεσία που έρχεται να βοηθήσει μεγάλο αριθμό ανθρώπων. Αλλά όταν, σήμερα, ο CEO μια εταιρείας βγάζει μέσα σε μια μέρα όσα ένας εργαζόμενος βγάζει σε ένα χρόνο, όταν είναι όλο και πιο δύσκολο οι εργαζόμενοι να αναρριχηθούν στην σκάλα της οικονομίας,
όταν βλέπουν να κλείνει ένα εργοστάσιο το οποίο κάποτε ζούσε μια ολόκληρη πόλη, αυτό πυροδοτεί το συναίσθημα πως η παγκοσμιοποίηση ωφελεί μόνον όσους βρίσκονται στην κορυφή.
Και η αντίδραση σε αυτό έχει τη δύναμη να ανακόψει την ανάπτυξη μιας χώρας και να κάνει μια ύφεση πιο πιθανή, μπορεί, ακόμα, να οδηγήσει σε πολιτικές που θα δημιουργήσουν νοσηρό ανταγωνισμό ανάμεσα στις χώρες. Αντί να βλέπουν την κατάσταση ως "win-win", οι άνθρωποι την αντιλαμβάνονται ως εξίσωση όπου εάν «εσύ κερδίζεις, εγώ χάνω». Και υψώνονται εμπόδια και τείχη.
Στις ανεπτυγμένες μας οικονομίες, έρχονται στιγμές που γενιούνται κινήματα, τόσο Αριστερά όσο και Δεξιά, που πασχίζουν να σταματήσουν την κοινωνική ενσωμάτωση, να αναχαιτίσουν την τεχνολογία και να επαναφέρουν δουλειές και βιομηχανίες που έχουν αρχίσει να εξαφανίζονται εδώ και δεκαετίες. Και η ενστικτώδης αντίδραση ορισμένων να οπισθοχωρήσουν από έναν κόσμο παγκοσμιοποιημένο είναι κατανοητή. Εάν οι άνθρωποι αισθανθούν πως χάνουν τον έλεγχο του μέλλοντός τους είναι λογικό να αντισταθούν. Το είδαμε αυτό εδώ στην Ελλάδα, το έχουμε δει σε όλη την Ευρώπη, το είδαμε και στις ΗΠΑ και στη Μεγάλη Βρετανία με το δημοψήφισμα για το Brexit.
Αλλά: Με δεδομένη τη φύση της τεχνολογίας, πιστεύω ακράδαντα πως είναι αδύνατον να κόψουμε πλέον τους μεταξύ μας δεσμούς. Ζούμε πια σε μια παγκόσμια αλυσίδα προσφοράς και ζήτησης. Η ανάπτυξή μας προέρχεται από την καινοτομία και από ιδέες που ταξιδεύουν διαρκώς πάνω από σύνορα. Οι δουλειές του αύριο, αναπόφευκτα, θα είναι διαφορετικές από εκείνες του παρελθόντος. Δεν μπορούμε, συνεπώς, να βρούμε λύσεις κοιτώντας στο παρελθόν:
Πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά!».

14/11/16

Ανταποδοση


Ποτιζε το το φυτο χωρις 
να του απαιτεις ντε και καλα πολυχρωμα κι ευωδιαστα λουλουδια. 
Η ανταποδοση, 
μπορει καποιος καρπος να ειναι 
ή μια καλη σκια καυτων μεσημεριων 
ή εστω το οτι εζησε λιγακι απ τα δικα σου χερια.

10/11/16

Blobby..



Μοναχικος ηλικιωμενος ανδρας που ζει παρεα με το γκριζο..

9/11/16

Κακημερα

Ο Τραμπ νεος προεδρος της Αμερικης...

Σήμερα είναι μια πολύ μελαγχολική μέρα για μένα. Κοιτάζω γύρω μου και σκέπτομαι πόσο τυχερή υπήρξε, τελικά, η γενιά μου, η γενιά της Μεταπολίτευσης. Ζήσαμε, και ως Έλληνες και ως Ευρωπαίοι και ως πολίτες του κόσμου, 30 καλά χρόνια σε μια σχετικά ανοικτή κοινωνία, απολαμβάνοντας συνθήκες Ελευθερίας και Δημοκρατίας πολύ πιο διευρυμένης σε σύγκριση με το παρελθόν. Ο κόσμος μας πια μέρα με τη μέρα σκοτεινιάζει, αλλάζει δραματικά, οπισθοδρομεί και απαρνιέται αξίες που τις θεωρούσαμε δεδομένες. Δεν ξέρω πώς θα ζήσουν τα παιδιά μας. Είμαι απαρηγόρητος.

Πλεον, θα προσπαθησω περισσοτερο απο ποτε να πεισω τον γιο μου να συνεχισει εντατικα τα μαθηματα γερμανικων που αφησε στη μεση. Δεν βλεπω να υπαρχει αλλη διαφυγη για τα βλασταρια μας. Αντε να παιζε και κανας Καναδας αλλα αυτος θα πλημμυρισει Αμερικανους.. Για Αυστραλια δεν το συζηταμε, στου διαολου τη μανα. Οποτε..
Βαστα Ανγκελα!

Angela Merkel: 
"Germany and America are connected by values of democracy, freedom and respect for the law and the dignity of man, independent of origin, skin colour, religion, gender, sexual orientation or political views.
I offer the next President of the United States close cooperation on the basis of these values."

4.1 Miles | The New York Times

Ετσι απλα.

Συριζα +Κκε +Ανελ +ΧΑ +μερος της ΝΔ καλαμανλικοι ακροδεξιοι κλπ,+ ΠτΔ, +"πατριωτες" και ψεκασμενοι τυπου Πολυδωρα, Παπαθεμελη, Ζουραρη, Νικολοπουλου, κ.α. + Εκκλησια.
Ολοι αυτοι αντιδυτικοι, αντιευρωπαιοι και φιλοΠουτινικοι εναντιον Ποταμιου και μερους του προοδευτικου μεταρυθμιστικου κεντρου.
Ετσι απλα. 

Ολοκαινουργια (85χρονη πλεον) Κικη Δημουλα:


Προς τους νεους:
"Εκ πειρας σας μιλω. Σοφη δεν ειναι η πειρα. Απλως εχασε τη δυναμη να σφαλλει."
Μιλωντας σχετικα με τις χαρες της ζωης και τον φοβο του θανατου:
"Τουλαχιστον εγω, δεν γνωρισα καμμια μεγαλη χαρα που να μην τρεμει ευθυς εξαρχης τον θανατο της."
"Νοχταλγια, η πλεον επωδυνη απολαυση"
"Στον πολεμο νεανικης ορμης και γνωσης με βρισκω παντα στο στρατοπεδο της νεανικης ορμης ως εθελοντρια ανακουφισης των τραυματων της"
"...Αμα ζουληξεις το θεραπευμενο τραυμα ποναει τριςχειροτερα απ οσο οταν ηταν ενεργο, ουρλιαζεις, ακουγεσαι στα περατα του χρονου. Καθολου περιεργο. Επιφανειακα ξεχνας."

λατρεια μου


Πατερας για φιλημα!

('74)
"Εβλεπα τους φιλους και γνωστους μου στη γειτονια να παιρνουν φυλλα πορειας και να φευγουν.. Πηγα τοτε στο αστυνομικο τμημα και ρωτησα, εγω γιατι δεν ελαβα φυλλο πορειας? Μ εστειλαν τοτε σε μια διευθυνση..."
Δεν το ηξερα. Σημερα μολις για πρωτη φορα(!) ακουσα τον πατερα μου να μας το διηγειται.. Ενιωσα τοσο περηφανος..

Μπαρμπα Γιωργης και Κυρα Σταυρουλα


Ο παππους μου ηταν απο τη Μυτιληνη απο τα μερη του ζωγραφου Θεοφιλου. 
Ορφανο απο πατερα η μανα του απο την πεινα της εποχης και επειδη δεν μπορουσε να μεγαλωσει μονη τα παιδια της, μετα το '22, μικρο παιδακι, τον εστειλε να τον μεγαλωσει μια εξαιρετικη οικογενεια στο Βολο. 
Το '40 βρεθηκε στο Αλβανικο μετωπο. Απο κει ερειπιο καποτε γυρισε με τα ποδια ξυπολητος στην Αθηνα ψαχνοντας για καποιους συγγενεις. Τη ζωη του πολλες φορες τη γλυτωσε κυριολεκτικα στο παρα τριχα. Με τα πρωτα του χρηματα καποτε καταφερε να νοικιασει μια καμαρη και δυο πραγματα ηταν τα πρωτα που εκανε. Αγορασε εναν πινακα ζωγραφικης και πηγε θεατρο! Αργοτερα βρεθηκε για δουλεια στη Λαρισα, μαγειρας. Εκει γνωρισε και παντρευτηκε τη γιαγια μου, ορφανη κι εκεινη και μεγαλωμενη απο εναν παπα σ ενα δωματιακι στο πισω μερος της εκει εκκλησιας. 

Μαζι, με θυσιες καταφεραν να αγορασουν, ενας θεος ξερει πως, ενα οικοπεδο και να χτισουν με τα χερια τους τα πρωτα καμαρακια το ενα διπλα στ αλλο. Στην κατοχη οι Γερμανοι επιταξαν το σπιτι τους. Για την αντισταση η γιαγια μου μετεφερε στον κορφο της παρανομο υλικο και χειροβομβιδες συνηθως απο και προς την εκκλησια. Κι οι δυο μαζι βοηθησαν κοσμο και κοσμακη να τη σκαπουλαρουν. Δεκαετιες ολοκληρες ο μπαρμπα Γιωργης κρυφα συντηρουσε μια οικογενεια φουκαραδων χωρις να το γνωριζει κανεις απο μας. Καταφεραν να επιζησουν και να προκοψουν. 
Εκαναν δυο κορες και εναν γιο. 18 χρονων εχασαν το γιο τους σε τροχαιο εξω απο την πορτα του σπιτιου τους. Καθε χρονο της ζωης του ανημερα κεινης της καταστροφικης μερας δεν ετρωγε, μονο εκλαιγε ο αλυγιστος. Κκες (χροοονια τα κουπονια στο σπιτι), αργοτερα παπανδρεικος, 1,60 ολος κι ολος, μαστορατζα τρελη, εργατικος του θανατα, οικογενειαρχης αφοσιωμενος, χαρηκε παιδια εγγονια δισεγγονα. 
Μαγειρας, παγοπωλης, μεταφορες με τρικυκλο, (δε δουλεψε ποτε για αλλο αφεντικο εκτος απο τα τελευταια του μεροκαματα ως εργατης σε χυτηρια), ασταματητος ως τα τελευταια του. Σε κεινο το θρυλικο τρικυκλο του φορτωνε καθε καλοκαιρι ολους μας στην καροτσα και μας πηγαινε 2-3μηνες διακοπες στην λυομενη παραγκα που ειχε ολομοναχος φτιαξει. Περηφανευονταν πως καθε χρονο βιδωνε ξεβιδωνε για να τη στησει πολλες εκατονταδες βιδες. 

Η αγαπη του η κυρα Σταυρουλα του στο πλευρο του γιωργη της κερι αναμενο. Το σπιτι τους ανοιχτο μια ζωη σαν τις καρδιες τους σ ολους, φιλους και γνωστους. Η λουλου του η σκυλιτσα του αδυναμια του τρελλη. Οταν πεθανε κοντεψε να παθει χρονια μελαγχολια. Οι δυο κορες, η μανα μου και η θεια μου εζησαν στο πλευρο τους ως τα βαθια γεραματα τους. Εφυγαν με διαφορα λιγων μηνων ο ενας απ τον αλλον. Η γιαγια σε "αφασια" πριν φυγει κι ομως το ενιωθε, το ηξερε, οτι προηγουμενως ειχε φυγει ο Γιωργος της, οσο κι αν της λεγαμε διαφορες δικαιολογιες που δεν τον εβλεπε. Δεν ξερω τι μου ρθε να τα γραφω ολα αυτα. Κατι διαβασα νομιζω εδω στο Φμπ, κατι για αγωνες ζωης, για ηρωες, κατι τετοια μου φαινεται..