15/6/08

Παρασκευουλα Παπαδοπουλου.


Ο γαμος μολις εχει τελειωσει. Η Παρασκευουλα Παπαδοπουλου, μολις εχει παντρευτει τον Αρνταν.
Τ' αδερφια της και ολο το σοι καταπικραμενο απο την ανεπαντεχη εγκυμοσυνη της και απο την ξεροκεφαλη επιμονη της για τον ερωτα του Αλβανου, φευγουν αρον αρον απο το δημαρχειο. Ο Μητσος, ο μεγαλυτερος απο τα αδερφια της και στα μαχαιρια με τον γαμπρο απο την πρωτη μερα της γνωριμιας τους, κλωτσαει το "κωλαμαξο που βρηκε ωρα να χαλασει το γ^&%$μενο" και βριζει θεους και δαιμονες. Σε λιγο διπλα του περναει με το φιατακι του ο εικοσιτριαχρονος αδερφος του γαμπρου. Ο Αλβανος του κανει νοημα κι ο Μητσος μπαινει μεσα με βαρια καρδια.
Παραλιακη.
Δεν αλλαζουν κουβεντα. Καπνιζουν κι οι δυο. Ο Μαικ βαζει το cd. Ανοιγει την ενταση.
- Δεν την κλεινεις τη μα#%κια ? Ο Μαικ δεν απανταει.
- Ρε θα το κλεισεις το γ*^%*&μενο ?
Το κλεινει. Συνεχιζουν αμιλητοι. Ανεβαζει ταχυτητα. Ο Μητσος τον κοιταει λοξα.
Πρωτη στροφη αριστερα. Δευτερη αμεσως δεξια .Και τοτε σαν απ το πουθενα βρισκονται με μια μηχανη στα δεκα μετρα μπροστα τους. Αποτομο φρεναρισμα. Οι ροδες κοκκαλωνουν.
Το φιατ αρχιζει τις στροφες σαν τρελλο γυρω απ τον εαυτο του.

Μιση ωρα αργοτερα.
Το φιατ με τις δυο πισω του ροδες κρεμμεται στο γκρεμο.
Οι δυο αντρες ακουνητοι με ολο τους το βαρος οσο πιο μπροστα μπορουν, κολλημενοι στο παρμπριζ, λουζονται στον ιδρωτα. Ενα δακρυ κυλα στο προσωπο του Μητσου. Μενει ασκουπιστο. Το χερι του εχει μεινει γραπωμενο στο μπρατσο του Αλβανου.
Ακουνητοι σαν μαρμαρωμενοι φοβουνται να ψελισουν την παραμικρη κουβεντα.
Ουτε το κεφαλι για να κοιταχτουν δε γυριζουν.
Καποια αυτοκινητα περνανε που και που απο το δρομο μπροστα τους, μα δε σταματουν ποτε.
Τα βλεπουν να προσπερνουν , μα ειναι αδυνατον να φωναξουν.
Καθε οχημα που προσπερνα και ενα εκατοστο προς το γκρεμο και το τελος.
Καθε σταγονα ιδρωτας που πεφτει απ' τα μετωπα τους, ασηκωτη σταλα πυρωμενου μεταλλου θαρρεις γερνει το αμαξι, ποτε απ τη μια και ποτε απ την αλλη.
Ενα φορτηγο που περνα, σα σεισμος ταρακουναει το υπεδαφος της υπαρξης τους.
Λιγο πριν το τελος κατι πρεπει να κανουν, μα δε μπορουν.
Ουτε καν να κοιταχτουν δεν θα προλαβουν πριν κατρακυλησουν στην αβυσσο.
Το κινητο χτυπα. Η δονηση, τους τρομοκρατει ακομα περισσοτερο.
Δεν σκεφτονται τιποτα πια. Δεν λενε τιποτα. Δεν τους χωριζει τιποτα ...
Ο ιδρωτας συνεχιζει να βαραινει και το χερι του ενος συνεχιζει να σφιγγει το μπρατσο του αλλου...

Λιγο αργοτερα ολα ειχαν τελειωσει.
Ο Αρνταν φευγοντας τελευταιος απ το δημαρχειο τους ειχε δει μαζι στο φιατ να φευγουν. Ανησυχωντας μην κατι στραβωσει μεταξυ τους κι επειτα απο τα χαμμενα τηλεφωνηματα ειχε αποφασισει να ακολουθησει τη διαδρομη τους, να τους βρει.
Και τους βρηκε!
Κατεβηκε σαν τρελλος απ το αμαξι του κι αρχισε να τρεχει προς το μερος τους. Μαιιικ, φωναξε κι απλωσε το χερι να τον πιασει. Με το αλλο προσπαθουσε να κρατησει το βαρος του φιατ προς τα πανω.
Μα το βαρος ηταν μεγαλο. Το χερι δεν αντεξε δυο ανθρωπινα φορτια να τραβηξει.
Χιλιοστο χιλιοστο οι μουσκεμενες παλαμες γλιστρουσαν βασανιστικα.
Ο Μητσος καταλαβε και με δακρυα στα ματια ξεγραπωθηκε απ το μπρατσο του Μαικ.
Αδικα ομως. Ενα "Μηηηη" προλαβε ν' ακουστει και τιποτ' αλλο.
Με μιας η ισορροπια ειχε χαθει. Το φιατ εγειρε και με το βαρος των ανθρωπινων αμαρτιων χαθηκε στα βραχια.
Τους τρεις αντρες τους μαζεψανε ωρες μετα.
Η Παρασκευουλα Παπαδοπουλου εζησε και μεγαλωσε το γιο της μοναχη. Δε του μιλησε ποτε για τιποτε αλλο, παρα μοναχα για την κακια την ωρα...
Δε επεστρεψε στους δικους της ποτε.
Ο μικρος Αντωνης δεν εμαθε την αληθινη ιστορια ποτε.

27 σχόλια:

Spy είπε...

Καλημέρα,
να χαίρεσαι τα spam, να σου ζήσουν και να τα χιλιάσεις :-)))) αστειεύομαι...
Πάρα πολύ καλό το κείμενό σου. Εγώ τουλάχιστον το βρήκα αρκούντως αλληγορικό, κινηματογραφικό και προφητικό.
Μην με διαψεύσεις, σε παρακαλώ, λέγοντάς μου πως είναι αληθινή ιστορία...

exoaptonkyklo είπε...

spy
Να σαι καλα και οχι δεν ειναι αληθινη ιστορια ευτυχως...
Αλλα οσο για τα spam.Πως τα εντοπισες?Μολις τα ειδα τα διεγραψα αμεσως απο τα σχολια.Τα ειδες πιο πριν εσυ?

Spy είπε...

Ναι πρόλαβα. Τα είδα την ώρα που έγραφα το σχόλιο. Και δυστυχώς δεν ξέρω και καμία λύση για το πρόβλημα.

monahikoslikos είπε...

έχεις δυνατή πένα και σωστά μυαλά να είσαι καλά

phlou...flis είπε...

Ωραία η ιστορία. Επρεπε να πέσουν και οι 3; Θα μπορούσε ο γαμπρός, ο μόνος που προσέτρεξε σε βοήθεια να ζει με την Παρασκευούλα και να διηγούνται στο παιδί τους την τραγική μα και αληθινή ιστορία.
Κάπου διάβασα για τα spam πως ο καλύτερος τρόπος ΄καταπολέμησης είναι η λεκτική επαλήθευση που βάζουμε.

exoaptonkyklo είπε...

- Λυκε,
ευχαριστω αλλα για το δευτερο εχω ακομα ερωτηματικα.

- Φλουφλη,
το δραμα γινεται πιο δραμα οταν την πληρωνουν κι αθωοι.(ασε που ανεβαινουν κι οι μετρησεις της AGB.

Παντως οι δραματικες ιστοριες που βιωνουν στην καθημερινοτητα τους, ανθρωποι που Πρεπει να συνυπαρξουν και ειναι διαφορετικης προελευσης,κουλτουρας και πολιτισμων πρεπει να μας προβληματισουν αμεσα γιατι ορισμενες φορες οι συνεπειες μπορει να οδηγησουν σε πραγματικα φοβερες καταστασεις...

ΑΝΕΜΟΣΚΟΡΠΙΣΜΑΤΑ είπε...

Μια πολύ καλή ιστορία, οριακής στιγμής. Για άλλη μια φορά το συναίσθημα και κυρίως οι σκέψεις που γεννιούνται από την τόσο καλή ψυχογράφηση των ηρώων σου, είναι το κέρδος για τον αναγνώστη.
Μοιάζουμε τόσο πολύ με μια χούφτα χώμα, για να έχουμε τόσες διαφορές οι άνθρωποι μεταξύ μας... Αυτός ο τρόπος γραφής σου ταιριάζει.. χαρά μου που σε διάβασα!
Καλό απόγευμα!

Artanis είπε...

καταπληκτική ιστορία...Απλά καταπληκτική...

"όφις" είπε...

Καθημερινή, ανθρώπινη ιστορία που απεικονίζει μια πραγματικότητα που πολλοί δε θέλουν, ακόμα, να συνειδητοποιήσουν!Τα προβλήματα είναι κοινά για όλους και δεν είναι απαραίτητο να τα αγγίξει ο θάνατος για να τα αναδείξουμε!

Naya είπε...

Ποσο μου αρεσουν αυτες οι ιστοριες σου!!Κ αυτη ακομα πιο πολυ,σαν ταινια την ειδα μπροστα μου!Αυτες τις στιγμες που δεν θα προλαβεις να πεις τιποτα,τις φοβαμαι πιο πολυ απο ολα..
Καληνυχτα..

Δημήτρης Σταύρου είπε...

Συγχαρητήρια. Πολύ δραματική ιστορία και, δυστυχώς, η ζωή γράφει ακόμα πιο δραματικές. Σήμερα έγινε και η κηδεία στην Ορεστιάδα. Τι να πει κανείς...

exoaptonkyklo είπε...

Λιγο να τ αγγιξει η κοινη λογικη και η καρδια θα χει γινει ενα μεγαλο βημα...
Οφις τις καλησπερες μου.

exoaptonkyklo είπε...

@ naya μου, ασχημη ταινια ομως, ε?

@ Δημητρη Σταυρου απλα σιωπαινεις...

@ ανεμοσκορπισματα η χαρα ειναι δικη μου που με αισθανεσαι!

@ artanis ευχαριστω.

syneas είπε...

Ευτυχώς που το τέλος της ιστορίας δεν ήταν σαν των παλιών Ελληνικών ταινιών του ¨κι αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα¨…
Αν τυχόν σε διαβάσει και κάνας ξενόφοβος, του δίνεις την ευκαιρία…να θεραπευτεί από την ασθένειά του!
Καλή σου μέρα.

akrat είπε...

καλημερούδια
υπέροχο το κείμενο

Νατασα είπε...

Το Παρασκευούλα και όχι το Παρασκευή , όνομα κι αυτό ίδιο
έχει έναν λόγο εκεί και συναίσθημα
Η ιστορία σου μπορεί να μην είναι αληθινή , αλλά την έγραψες
σαν να την ζούσες και είναι ζωντανή
Καλό βράδυ , χαλάλι σου , θα πιω άλλο ένα.

exoaptonkyklo είπε...

@ akrat, synea γεια σας.
Ξενοφοβια και ρατσισμος ειναι ασθενειες σε εξαρση δυστυχως και στη χωρα μας.Κι οσο η οικονομικη πραγματικοτητα του τοπου βαδιζει σαν σημερα , θα ναι φοβαμαι ακομα πιο βαρια η ασθενεια.Και πρεπει να αλλαξουν πολλα...

@ Νατασα μου
Να σαι καλα που προσεχεις πραγματα που οντως "εχουν λογο".Αυτο κατι μου δειχνει για σενα ...
Και το ποτακι, αν το θες να το πιεις και εγω ...μαζι σου.

Vicky είπε...

Η βλακεία μας, σε έξι (τουλάχιστον) πτυχές:

1. δήθεν έρωτας (ανωριμότητα)
2. δήθεν ανωτερότητα (ρατσισμός)
3. δήθεν θάρρος (επίδειξη)
4. δήθεν αυταπάρνηση (αδυναμία)
5. δήθεν προστασία (ψέματα)
6. δήθεν πληγή (εγωισμός)

exoaptonkyklo είπε...

vicky
οταν λες "μας" εννοεις...?

Vasiliki είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Vicky είπε...

Των καθημερινών ηρώων, όπως αυτοί της ιστορίας.
(Συγγνώμη για τη διαγραφή, έκανα μία πατάτα.)

Ενα Ρ. και τιποτα παραπανω.. είπε...

Γι'αυτο μην αφηνετε ποτε τα χερια!Πολυ όμορφο..ανατριχιασα..βαρυ.. :(
Υ.Γ.Τι ειναι τα spam?(το μικρο ασχετο Ρ. χαμενο στο διαδυκτιο)!

Ανώνυμος είπε...

Αχρηστα σχολια που σου στελνουνε ειτε για να διαφημισουν κατι ειτε για αλλους λογους.

Demi είπε...

Θαυμάσιος συνδιασμός λέξεων σε ένα δυνατό θέμα. Υπέροχο αποτέλεσμα.
Αλλά ποιός ακούει???Θ' ακούσει κανείς??

exoaptonkyklo είπε...

demi μου κι εσυ που ακουσες , λιγο ειναι? Ετσι κι αλλιως η μαχη δεν τελειωνει ποτε.Ο καθενας οπως μπορει...
Καλημερα.

antidrasi&sex είπε...

Υπέροχο, καταπληκτικό, γεμάτο νοήματα και συναισθήματα κείμενο. Να 'σαι καλά (και ας σε βρήκα από σπόντα...)

exoaptonkyklo είπε...

antidrasi&sex thanks.