20/4/09

Το φυλλο που δεν ηθελε να πεσει.

Μια φορα κι εναν καιρο ηταν φθινοπωρο.
Ολα τα φυλλα των δεντρων ειχαν πεσει στη γη. Μονο ενα ειχε μεινει πανω σ ενα δεντρο. Κρατιοτανε πολυ γερα. Εβλεπε τα παιδια απεναντι στο σχολειο και χαιροτανε πολυ. Πανω στο δεντρο καθοτανε κι ενα πουλακι. Απο κατω ητανε πολλα λουλουδια. Το πουλι συνεχεια κοροιδευε το φυλλο οτι θα πεσει. Αλλα το φυλλο δεν εδινε σημασια. Κρατιοτανε ολο και πιο δυνατα. Το πουλι και τα λουλουδια ολο και το κοροιδευαν. Μια μερα ομως αρχισε να χιονιζει. Το φυλλο ετρεμε στον αερα. Τοτε το πουλι του ειπε <<Ειδες, θα πεσεις τωρα, αλλα μη φοβασαι, εγω θα σταθω διπλα σου>>.
Ομως μετα απο λιγο το χιονι επεφτε πιο πυκνο. Το πουλι ειπε τοτε <<Κρυωνω, τα ποδια μου εχουν παγωσει>>. Το πουλι επεσε κατω και ζηταγε βοηθεια. Το φυλλο δεν ηξερε τι να κανει. Μετα απο λιγη ωρα, το φυλλο αφησε τα χερια του και επεσε πανω στο πουλι και το σκεπασε. Ετσι δεν χιονιζε πια πανω στο πουλι. Χιονιζε παντου εκτος απο κει.
Ετσι εγινε εκεινο το φθινοπωρο μεχρι να 'ρθει η ανοιξη
και ζησανε αυτοι καλα και μεις καλυτερα.

Εκθεση της κορης μου Δημητρας στη β δημοτικου, βασισμενη στο βιβλιο του Γιαννη Πλαχουρη "Το φυλλο που δεν ηθελε να πεσει (οταν η αγαπη ελιωσε την παγωνια του χειμωνα)" .

12 σχόλια:

Artanis είπε...

Τί γλυκιά ιστορία...Να μου φιλήσεις το μωρό σου, είναι πανέμορφο το κειμενάκι αυτό...
Φιλιά πολλά απο ΝΖ...

exoaptonkyklo είπε...

Τρεχω να το κανω. Ενα ακομα φιλι δεν ειναι καθολου ασχημη ιδεα, χι χι...
Την καλημερα μου.

Big Mama είπε...

Χριστός Ανέστη...ελπίζω.

Υπεροχο κείμενο... πόσο τρυφερά διαβάζεται η αλήθεια της αγάπης από τα παιδικά μάτια;

Άλλο ένα φιλί για την κόρη σου... κανείς δεν έπαθε τίποτα από την αγάπη.

exoaptonkyklo είπε...

Να σαι καλα big mama κι ευχαριστω πολυ. Την καλησπερα μου.

naya είπε...

Υπεροχο στ'αληθεια!Με συγκινουν παντα τετοιες εκθεσεις των παιδιων!Το ζουζουνι σου το εχει,οπως και εσυ!Να ειστε καλα!Χρονια πολλα!:)

AlexMil είπε...

Πολύ όμορφο, ενθαρυντικό για όλους μας όταν υπάρχουν παιδιά σαν το δικό σου.

AlexMil είπε...

Πολύ όμορφο, ενθαρυντικό για όλους μας όταν υπάρχουν παιδιά σαν το δικό σου.

akrat είπε...

χρόνια πολλά
υγεία και χαρά
και υπέροχη ή έκθεσις

exoaptonkyklo είπε...

Naya
ειναι πραγματικα ομορφη ιστορια και δειχνει νομιζω ποσα πολλα μπορει να προσφερει ενα καλο βιβλιο στις παιδικες ψυχες.

AlexMil καλωςηρθες!

Akrat
χαιρομαι πολυ που εισαι ακομα εδω. Ελπιζω σε καλη επιστροφη και στο blog σου.

Την καλημερα μου σε ολους!

NIEMANDSROSE είπε...

Αν στη β' δημοτικού γράφει έτσι, στα 30 της θα βραβεύεται από την Ακαδημία Αθηνών (και θα αρνείται ίσως να παραλάβει το βραβείο, κάπως σαν τον αρνητή του Νόμπελ, Σαρτρ).
Είναι κοινότοπο αλλά το εννοώ πλήρως: να σας ζήσει και να τη χαίρεστε.

exoaptonkyklo είπε...

@ niemandrose

Αν τα υπερβολικα καλα σου λογια αφορουσαν εμενα θα σου λεγα "ελα τα παραλες". Για το παιδι μου ομως, πως να το πω? Τι χαζομπαμπας θα ημουν τοτε?
Φιλια.

elli........ είπε...

καλά που υπάρχουν και τα παιδιά μας.....ίσως σώσουν κι εμας!!!!
μπράβο και να την χαίρεσαι!!!