10/2/08

Τι μυστηριο κρυβεις ;

Τι μυστηριο κρυβεις
τι σε τρωει στ αληθεια
ολα τα χεις τακτοποιημενα
κι ολα τα διατηρεις δικα σου
οτι ποναει δεν σ αγγιζει
ειναι το προβλημα ξενο
δικο σου καταφερες, να μην γινει ως τωρα
.
παλεψες μια ζωη γι αυτο
δε μπλεχτηκες ποτε σε παθη
δε διεκδικησες, ουτε το κλεμμενο
παντα υπεφερες κι ακομα υποφερεις
μα παντα αντεχες να μην το δειχνεις
.
οτι καταφερες να εχεις
ακομα εσυ το χεις
.
στην ουτοπια που χαθηκε
χιλαδες ελπιδες τσιγαρα πιωμενα
με σταχτες σε πνιγαν σαν ολους κι εσενα
μα παντα ζητουσες αλλο ενα, αλλο ενα
.
κι ακομα δικο σου ειναι το δικο σου
κι η αληθεια τους αληθεια σου
και το ψεμα τους ψεμα σου
.
ποια αληθεια δε μοιραστηκε λοιπον
και για ποιο ονειρο η νυχτα δεν κοιμαται
οταν οι χτυποι σου ανεβαινουν, τι τρεμεις, τι φοβασαι
κι οταν κοιτιεσαι στον καθρεφτη, Εκεινος τι σου λεει
Τι μυστηριο κρυβεις λοιπον
τι σε τρωει στ αληθεια

3 σχόλια:

Elias είπε...

Σέβομαι την άποψη του exoaptonkyklo, και ελπιζω η tractatus να κατανοεί οτι δε πρόκειται για παρότρυνση το΄΄οφείλουμε να σεβαστούμε...΄΄. Ο τίτλος της ανάρτησης μου,κωδικοποιεί την άποψη μου : δεν είναι υποχρεωμένος κανείς να ακολουθήσει την σκέψη του Αρανίτση για αυτό το θέμα, ίσως και να μην μπορεί κάποιος να το κάνει( δεν είναι μομφή, ελπίζω να γίνομαι κατανοητός).Πολύ χρήσιμη έννοια, ο΄΄άμερικανισμός του μέλλοντος΄΄΄,πολύ βαθειά και επίκαιρη, θα πρεπει να μας απασχολήσει αρκετά...

exoaptonkyklo είπε...

Στις μερες των μεγαλων προβληματισμων πρεπει να ειμαστε ολοι "εδω".

Σαρδανάπαλος είπε...

Κι "εδώ" και στους δρόμους!