30/9/07

για μια μικρη αλβανι-δουλα

περασε ξοφαλτσα κι αποψε το φεγγαρι
απ του σπιτιου μου το παραθυρο κοντα
μια καλησπερα να μου πει ηταν φως φαναρι
μα ειχε βιασυνη να προλαβει μια δουλεια
.
μαζι του πηρε και το φως το ασημενιο
και μια υποσχεση που μου ταξε παλια
πως σαν θα νιωσω την αναγκη του να εχω
θα ειναι κει να μου σταθει απο κοντα
.
γιατι βρε φιλε μ εχεις τοσο ξεχασμενο
γιατι δε στεκεις τον καημο μου να σου πω
ποσο ακομα μοναχος θα υποφερω
που δεν μ αφηνει ο καημος να κοιμηθω
.
μονο τη γνωμη σου θα ηθελα να εχω
για μια μικρη αλβανιδουλα που ριγω
για ποσο ακομα θα με βλεπει σαν αφεντη
η αν θα το νιωσει πως αγνα την αγαπω...
.
Αφιερωμενο στον αγωνα εναντια στη συστηματικη
συκοφαντιση των Αλβανων μεταναστων στη χωρα μας

Δεν υπάρχουν σχόλια: